คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันมีฝิ่นไว้ในความครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต และจำเลยที่ 1 เคยต้องโทษฐานมีมูลฝิ่นโดยไม่รับอนุญาตมาครั้งหนึ่ง ศาลรอการลงโทษไว้จำเลยมาทำผิดขึ้นอีกภายในกำหนดขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษจำเลยที่ 1 ให้การว่าฝิ่นของกลางมีเนื้อฝิ่นเพียง 20 กรัม นอกนั้นเป็นเลี่ยวรวมอยู่ด้วย เป็นของจำเลยที่ 2จำเลยที่ 2 รับว่าฝิ่นของกลางเป็นของจำเลยที่ 2 คนเดียวศาลชั้นต้นฟังว่าเป็นฝิ่นของจำเลยที่ 1 พิพากษาจำคุกจำเลยที่ 1 มีกำหนด 6 เดือน ปรับ 2,520 บาท ลดให้ 1 ใน 3 คงจำคุก 4 เดือน ปรับ 1,680 บาท และให้เอาโทษจำคุกที่รอการลงโทษไว้มาบวกด้วย เป็นโทษจำคุก 7 เดือน ปรับ 1,680 บาท ปล่อยจำเลยที่ 2จำเลยที่ 1 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกาข้อกฎหมายที่จำเลยค้านว่าฝิ่นของกลางมีเลี่ยวเจือปนอยู่ด้วย ไม่ได้ความว่าเป็นเนื้อฝิ่นเถื่อนหนักเท่าใด ศาลทั้งสองวางโทษปรับตามน้ำหนักของกลางทั้งหมดเป็นการไม่ชอบ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่ากรณีเช่นนี้ตาม มาตรา 3 แห่งพระราชบัญญัติฝิ่น พุทธศักราช 2472 พึงถือว่าเป็นฝิ่นทั้งหมด
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน ให้ยกฎีกาจำเลย
