คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกมีปืนและมีดเป็นอาวุธจ่อจี้ขู่เข็ญจะทำร้ายและบังคับให้นางสาววรรณา นวมนุ่มนวล อายุ 19 ปี ถอดเสื้อผ้าและร่วมกันถอดเสื้อผ้านางสาววรรณาออก แล้วร่วมกันใช้กำลังจับนม จับอวัยวะเพศ และกอดปล้ำกระทำอนาจารนางสาววรรณา โดยนางสาววรรณาอยู่ในภาวะที่ไม่สามารถขัดขืนได้ แล้วร่วมกันใช้กำลังจับแขนขานางสาววรรณาผลักให้นอนหงายลงบนพื้นแล้วร่วมกันข่มขืนกระทำชำเรานางสาววรรณา จนสำเร็จความใคร่หลายครั้ง อันมีลักษณะเป็นการโทรมหญิง และจำเลยกับพวกยังร่วมกันหน่วงเหนี่ยวทำให้นางสาววรรณาปราศจากเสรีภาพในร่างกายอีกด้วย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83, 276, 278, 281, 310
จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 276, 278, 310, 83 ลงโทษตามมาตรา 276 ซึ่งเป็นบทหนักกระทงหนึ่งจำคุก 12 ปี และตามมาตรา 310 อีกกระทงหนึ่งจำคุก 1 ปี รวมจำคุก 13 ปี คำรับของจำเลยเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาลดโทษให้ 5 ปี ตามมาตรา 78 คงจำคุก 8 ปี
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องโจทก์ข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 278 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่าที่โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 278 ด้วยนั้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
พิเคราะห์แล้ว ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยกับพวกช่วยกันถอดเสื้อผ้าผู้เสียหายออกและจับผู้เสียหายให้นอนหงายแล้วผลัดกันข่มขืนกระทำชำเราผู้เสียหาย ไม่ปรากฏว่าจำเลยกับพวกได้กระทำอนาจารผู้เสียหายอย่างอื่นอีกการกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 278
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
