คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีปืนแก๊ปยาวมีทะเบียน ๑ กระบอก กระสุนปืนแก๊ป ๒ นัดกับแก๊ปกระดาษ ๑ ตลับ อันเป็นอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืน และมีดินดำหนัก ๑๔ กรัมอันเป็นวัตถุระเบิดไว้ในครอบครองโดยมิได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ พ.ศ.๒๔๙๐ มาตรา ๗,๓๘,๗๒,๗๔ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๕๐๑ มาตรา ๓ และให้คืนปืน เครื่องกระสุนปืนของกลางแก่นายรอดเจ้าของ และริบวัตถุระเบิดด้วย
จำเลยให้การรับสารภาพว่ามีจริงตามฟ้อง กระสุนแก๊ปกระดาษและดินดำสำหรับใช้ยิงกับปืน ดินดำจะเป็นวัตถุระเบิดหรือไม่ ไม่รับรอง โจทก์นำสืบพยานผู้ชำนาญการพิเศษ ๑ ปาก จำเลยไม่สืบพยาน ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า ดินดำของกลางเป็นเครื่องกระสุนปืน ความเห็นของพยานโจทก์ที่ว่าเป็นวัตถุระเบิด ไม่ต้องด้วยความเห็นของศาล พิพากษาว่าจำเลยผิดพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ พ.ศ.๒๔๙๐ มาตรา ๗,๗๒ ;(ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๕๐๑ มาตรา ๓(๒) ปรับ ๖๐๐ บาท ลดแล้วคงปรับ ๓๐๐ บาท ของกลางคืนเจ้าของ
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์ว่าดินดำเป็นวัตถุระเบิด
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีวัตถุระเบิดในความครอบครองด้วย
ศาลฎีกาเห็นว่า พยานโจทก์เบิกความว่าดินดำของกลางมีสารเคมี คือ โปแตสเซี่ยมไนเตรท กำมะถัน และถ่านธรรมดา ผสมกันอยู่ เรียกว่าดินดำ มีคุณสมบัติตรงตามคำนิยามในพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๕๐๑ มาตรา ๓(๓) ถือว่าเป็นวัตถุระเบิดแต่ศาลฎีกาเห็นว่า คำว่า "วัตถุระเบิด " ตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๓(๓) นี้ น่าจะจำกัดความได้เป็น ๒ อย่างคือ เป็นวัตถุที่สามารถส่งกำลับอย่างแรงต่อสิ่งห้อมล้อมโดยฉับพลันในเมื่อระเบิดขึ้น โดยมีสิ่งเหมาะสมมาทำให้เกิดกำลังดันหรือโดยการสลายตัวของวัตถุระเบิดนั้น แต่ทั้งสองอย่างนี้จะต้องทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหารเกิดขึ้นด้วย ของกลางรายนี้พยานผู้เชี่ยวชาญ(ของโจทก์) หาได้อธิบายไม่ว่า สารเคมีต่าง ๆ อันเป็นเครื่องประกอบและดินปืนของกลางมีกำลังกันเพียงใดต่อสิ่งห้อมล้อมโดยฉับพลันในเมื่อระเบิดขึ้น และเป็นอันไม่ได้ความต่อไปด้วยว่ากำลังตันนั้นทำให้มีแรงทำลายหรือแรงประหารอย่างไร หรือไม่ ดินดำของกลางนี้จึงยังไม่เป็นวัตถุระเบิดตามความหมายของพระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ พ.ศ.๒๕๐๑ มาตรา ๓(๓)
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
