คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อระหว่างวันที่ ๑๖ ถึงวันที่ ๑๗ มิถุนายน ๒๔๙๑ เวลากลางคืนจำเลยกับพวกอีก ๓ คน มีปืนและมีดดาบเป็นสาตราวุธสมคบกันปล้นทรัพย์นายเจ๊ะมามะ เจ๊ะบอง
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย ๑๐ ปี ตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๓๐๑ ที่แก้ไขเพิ่มเติมกับให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมไม่แน่ว่าเป็นเวลากลางคืน ตั้งแต่ ๐.๐๐ น. ก่อนพระอาทิตย์ขึ้นวันที่ ๑๖ หรือหลังพระอาทิตย์ตกวันที่ ๑๖ ก่อนพระอาทิตย์ขึ้นวันที่ ๑๗ หรือหลังพระอาทิตย์ตกวันที่ ๑๗ ถึงเที่ยงคืน และวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่าคดีโจทก์ไม่พอลงโทษจำเลย พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า คำฟ้องของโจทก์เป็นแต่เรียงความไม่ดี แต่ยังเป็นที่เข้าใจได้อยู่ว่าโจทก์หาว่าจำเลยทำผิดในเวลากลางคืนระหว่างวันที่ ๑๖ กับ ๑๗ มิถุนายนนั้นเอง ไม่เคลือบคลุม และวินิจฉัยว่าคำพะยานโจทก์ไม่เป็นหลักฐานที่จะเชื่อฟังได้ว่าจำเลยทำผิดดังข้อหา
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
