คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเป็นผู้มีอาชีพและประกอบธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชนคือเป็นผู้จัดการสหกรณ์ธุรกิจเศรษฐกิจ ร.พ.ช. อำเภอบ้านผือ จำกัด อาศัยโอกาศในตำแหน่งหน้าที่เบียดบังเอาเงินของสหกรณ์ดังกล่าวไปโดยทุจริต ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒, ๓๕๔ และให้จำเลยคืนหรือใช้เงินแก่ผู้เสียหาย
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๔ สองกระทง จำคุกกระทงละสามปี รวมจำคุกหกปี และให้จำเลยคืนหรือใช้เงิน ๒๔๐,๙๘๘.๓๕ บาท แก่ผู้เสียหาย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยเบียดบังเอาเงินสหกรณ์ไปโดยทุจริต แต่การที่จำเลยเป็นผู้จัดการสหกรณ์ มิใช่เป็นผู้มีอาชีพหรือธุรกิจอันย่อมเป็นที่ไว้วางใจของประชาชนอันจะเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๔
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒ วรรคแรก สองกระทง จำคุกกระทงละ ๒ ปี รวมจำคุก ๔ ปี นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
