คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ทำสัญญาเช่าซื้อรถแทรกเตอร์พร้อมด้วยเครื่องอุปกรณ์ไปจากโจทก์ แล้วผิดสัญญาไม่ชำระค่าเช่าซื้อ โจทก์จึงให้ตัวแทนไปยึดรถดังกล่าวคืนมา ปรากฏว่าเครื่องอุปกรณ์ชำรุดและสูญหายไปมาก จึงขอให้จำเลยชำระค่าเช่าซื้อที่ค้างชำระและค่าเครื่องอุปกรณ์เสียหาย จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การ ก่อนสืบพยานโจทก์
จำเลยยื่นคำร้องว่ามิได้จงใจขาดนัดยื่นคำให้การ จำเลยไปต่างจังหวัดจึงไม่ทราบว่าถูกฟ้องขอให้ศาลอนุญาตให้ยื่นคำให้การ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วสั่งว่า จำเลยจงใจขาดนัด ให้ยกคำร้องเมื่อสืบพยานโจทก์แล้ว ได้พิพากษาให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ในเรื่องค่าเสียหาย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาขอให้สั่งเพิกถอนกระบวนพิจารณาที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย
ศาลฎีกาเห็นว่า
ที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์ไม่ได้ยื่นบัญชีระบุพยานในชั้นไต่สวนคำร้องขอยื่นคำให้การก่อนวันไต่สวนไม่น้อยกว่า ๓ วันเป็นการไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๘๘ศาลจึงรับฟังพยานหลักฐานของโจทก์ในกรณีดังกล่าวไม่ได้นั้น เห็นว่าแม้จะมิได้มีบทยกเว้นไว้อย่างชัดแจ้งในมาตรา ๘๘ ว่ากรณีใดที่จะยื่นบัญชีระบุพยานน้อยกว่า ๓ วันได้ดังจำเลยฎีกา แต่ศาลก็อาจใช้ดุลพินิจตามวรรคท้าย ในการที่จะอนุญาตให้โจทก์ยื่นบัญชีระบุพยานเมื่อระยะเวลาที่กำหนดไว้ได้สิ้นสุดลงแล้ว หากเห็นว่าไม่เป็นการทำให้ฝ่ายใดได้เปรียบหรือเสียเปรียบกันแต่อย่างใด เพื่อให้การวินิจฉัยชี้ขาดข้อสำคัญแห่งประเด็นเป็นไปโดยเที่ยงธรรม และจำเป็นจะต้องสืบพยานเช่นว่านั้นแต่คดีนี้เป็นเพียงการไต่สวนคำร้องของจำเลยว่าจำเลยมีเหตุอะไรจึงไม่ได้ยื่นคำให้การภายในกำหนดเป็นการจงใจขาดนัดหรือไม่เท่านั้น
พยานหลักฐานในชั้นนี้ไม่ใช่พยานหลักฐานที่สนับสนุนข้ออ้างข้อเถียงในประเด็นแห่งคดีที่พิพาทกัน ดังนั้น โจทก์จึงไม่ตกอยู่ในบังคับที่จะต้องยื่นบัญชีระบุพยานก่อนวันนัดไต่สวนไม่น้อยกว่า ๓ วันตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๘๘ ดังที่จำเลยเข้าใจและจำเลยก็ได้นำสืบพยานของฝ่ายตนอย่างเต็มที่ ได้ซักค้านพยานโจทก์ทุกปากแล้ว ฉะนั้น เมื่อศาลชั้นต้นสั่งให้รับบัญชีพยานโจทก์ไว้และดำเนินการไต่สวนต่อไปโดยชอบดังกล่าวแล้ว ศาลจึงรับฟังพยานหลักฐานของโจทก์ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
