คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยผู้เช่าที่ดินจากโจทก์ ทำหนังสือสัญญายินยอมออกจากที่เช่า โดยขอเลิกสัญญาเช่าและยอมรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกไปพ้นกำหนดแล้วไม่ยอมปฏิบัติ ขอให้บังคับและให้ใช้ค่าเสียหาย จำเลยต่อสู้ว่า ได้โอนขายอาคารและสิ่งปลูกสร้างให้นายเต็งบุ้งนายเต็งบุ้งได้แจ้งการโอนไปยังโจทก์แล้ว การรื้ออาคารสิ่งปลูกสร้างเป็นหน้าที่ของนายเต็งบุ้ง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยและบริวารรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างกับออกไปจากที่พิพาท กับให้ใช้ค่าเสียหายเดือนละ ๒๙๖ บาทแก่โจทก์จากวันฟ้องไปจนกว่าจะรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างและออกไป
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้ข้อเท็จจริงจะฟังว่าจำเลยได้ขายอาคารและสิ่งปลูกสร้างในที่รายพิพาทให้นายเต็งบุ้งไปแล้วตามคำให้การของจำเลย ก็หาเป็นเหตุให้จำเลยพ้นจากหน้าที่ที่จะปฏิบัติตามสัญญาที่ทำไว้กับโจทก์เมื่อวันที่ ๑๗ มิถุนายน ๒๕๑๒ ไม่ กล่าวคือ จำเลยจะต้องรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างและออกไปภายในวันที่ ๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๑๓ที่จำเลยฎีกาว่าหากจำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างไปจะเป็นการละเมิดสิทธิของนายเต็งบุ้งผู้ซื้อ ก็เป็นเรื่องที่จำเลยและผู้ซื้อจะต้องว่ากล่าวกันเองเมื่อจำเลยไม่รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างไปภายในกำหนดตามข้อสัญญาจำเลยจึงเป็นผู้ผิดสัญญา ที่จำเลยอ้างว่าตามสัญญา เมื่อจำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างไปภายในกำหนด จำเลยจะได้รับเงินจากโจทก์ ๕,๐๐๐ บาทจำเลยได้โอนสิทธิเรียกร้องนี้ให้ผู้ซื้อ และแจ้งให้โจทก์ทราบแล้ว
โจทก์จึงควรบังคับเอาแก่ผู้ซื้อนั้น เห็นว่าการโอนสิทธิเรียกร้อง หากจะมีผลย่อมมีผลเป็นการโอนไปยังผู้ซื้อเฉพาะสิทธิที่จำเลยอาจจะได้รับเงินจากโจทก์ ๕,๐๐๐ บาทเท่านั้น หาได้มีผลรวมถึงหนี้ซึ่งจำเลยจำต้องรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกไปด้วยไม่ เมื่อพ้นเวลาตามที่กำหนดไว้ในสัญญา จำเลยยังไม่รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างและออกไปจากที่พิพาท จำเลยย่อมเป็นผู้ผิดสัญญาและทำละเมิดต่อโจทก์โดยตรง ที่จำเลยอ้างว่าจำเลยไม่ได้อยู่ในอาคารสิ่งปลูกสร้างแล้วนั้น หากเป็นจริงจำเลยก็ยังต้องรื้อสิ่งปลูกสร้างออกไปจากที่พิพาท ที่จำเลยจะให้โจทก์บังคับแก่ผู้ซื้อ ผู้ซื้อก็เป็นแต่อาศัยอำนาจของจำเลย ผู้ซื้อได้ชื่อว่าเป็นบริวารของจำเลยอยู่นั่นเอง โจทก์จึงฟ้องบังคับคดีแก่จำเลยได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
