คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยทำและมีไม้หวงห้ามไว้ในครอบครองโดยไม่รับอนุญาตจำเลยให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษปรับจำเลยและริบไม้ของกลาง ส่วนคำขอข้อให้ริบเรือยนต์ เรือฉลอม กับเชือก ๒ เส้น ให้ยก เพราะไม่ใช่อุปกรณ์ในการกระทำความผิด
โจทก์อุทธรณ์ขอให้ริบเรือยนต์ เรือฉลอมและเชือกของกลาง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงที่ฟังได้ตามคำรับสารภาพของจำเลยว่า เจ้าพนักงานรับจำเลยได้ในขณะที่จำเลยใช้เรือยนต์จูงลากเรือฉลอมชักลากและบรรทุกไม้พังกา (โกงกาง) ของกลาง โดยจำเลยได้นำเคลื่อนที่หรือนำออกจากที่ไปนั้น ตรงกับที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๗๔ ทวิ แห่งพระราชบัญญัติป่าไม้ ซึ่งใช้คำว่า "ได้ใช้เป็นอุปกรณ์ให้ได้รับผล" คือ ได้รับผลในการนำไปไว้ในครอบครองให้บริบูรณ์ขึ้น ฉะนั้น เรือยนต์ เรือฉลอม และเชือกจึงเป็นอุปกรณ์ให้ได้รับผลในการกระทำผิด
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ ให้ริบเรือยนต์ เรือฉลอม และเชือกของกลาง นอกนั้นคงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
