คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่นาโฉนดเลขที่ ๗๑๖๒ ต่อมาได้ยกที่นาด้านตะวันตกให้นางสง่า และนางเนียม ที่เหลือเป็นของโจทก์ ต่อมานางสง่า นางเนียมขายที่นาส่วนของตนให้จำเลยทั้งสองจำเลยทั้งสองบุกรุกเข้าทำนาในที่ดินส่วนของโจทก์ด้วย ขอให้ขับไล่และเรียกค่าเสียหาย
จำเลยให้การว่า โจทก์ นางสง่า นางเนียมเป็นเจ้าของร่วมในที่ดินโฉนดที่ ๗๑๖๒ มีกรรมสิทธิ์ด้านละหนึ่งส่วนเท่า ๆ กัน โจทก์พร้อมนางสง่า นางเนียม ได้ตกลงขายที่นาด้านตะวันออกให้จำเลยเฉพาะส่วนของนางสง่า นางเนียม จำเลยไม่ได้บุกรุกละเมิดโจทก์ ไม่มีอำนาจฟ้อง ต่อมาจำเลยทั้งสองกลับเป็นโจทก์ฟ้องโจทก์ในคดีนี้ตามสำนวนคดีแพ่งดำที่ ๑๑๐/๒๕๑๑ ว่าจำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่นาโฉนดที่ ๗๑๖๒ ร่วมกับโจทก์ โจทก์จ้างรถไถเข้าบุกรุกที่ดินด้านตะวันออกของจำเลยขอให้ศาลพิพากษาแสดงกรรมสิทธิ์ที่นาส่วนของจำเลย ห้ามโจทก์และบริวารเข้าเกี่ยวข้อง และให้ใช้ค่าเสียหาย โจทก์ยื่นคำให้การทำนองเดียวกับที่อ้างมาในฟ้อง ศาลชั้นต้นรวมการพิจารณาคดีทั้งสองสำนวน เมื่อสืบพยานโจทก์ได้ ๕ ปาก
โจทก์ยื่นคำร้องขอถอนฟ้องคดีนี้ จำเลยทั้งสองคัดค้านศาลชั้นต้นสั่งว่าคำคัดค้านของจำเลยฟังไม่ขึ้น อนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องได้ ส่วนคดีที่จำเลยเป็นโจทก์ นายจำปาในฐานะเป็นจำเลยศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยาน และฟังว่าโจทก์จำเลยเป็นเจ้าของรวมในที่ดินโฉนดพิพาทคนละหนึ่งส่วนเท่ากัน มิได้เจาะจงว่าของใครอยู่ ณ ส่วนใด ถ้าจำเลยจ้างรถไถนาเข้าไปในที่ดินแปลงนี้ด้านตะวันออกจริงก็ไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์ พิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่อนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องและอุทธรณ์คำพิพากษาในคดีที่เป็นโจทก์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา แต่ไม่ฎีกาในคดีที่เป็นโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์และจำเลยทั้งสองเป็นเจ้าของและปกครองร่วมกันและแทนกันในที่ดินโฉนดที่ ๗๑๖๒ หมดทั้งแปลงไม่ได้แยกเป็นส่วนสัดว่าของใครอยู่ตรงไหน เพียงใด เมื่อโจทก์ฟ้องจำเลยว่าบุกรุกที่ดินส่วนของโจทก์และสืบพยานโจทก์ไปบ้างแล้ว โจทก์ยื่นคำร้องขอถอนฟ้อง ไม่ติดใจดำเนินคดีต่อไป ศาลชั้นต้นสั่งให้โจทก์ถอนฟ้องได้ แม้จำเลยจะคัดค้านก็ตาม
ศาลฎีกาเห็นว่าการที่โจทก์ถอนฟ้องไม่ทำให้ฐานะของจำเลยที่เป็นเจ้าของร่วมกับโจทก์เปลี่ยนแปลงไปแต่ประการใด แม้จะสืบพยานของโจทก์ไปบ้างแล้ว ศาลก็มีอำนาจให้โจทก์ถอนฟ้องได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
