คำฟ้องและคำให้การ
กรณีสืบเนื่องมาจากโจทก์ฟ้องจำเลยทั้งสองว่า จำเลยที่ 1 เป็นเจ้าของผู้ครอบครองรถยนต์คันเกิดเหตุ จำเลยที่ 2 เป็นผู้รับประกันภัยจากจำเลยที่ 1ส. ลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ขับรถคันดังกล่าวมาตามทางการที่จ้างของจำเลยที่ 1 กระทำละเมิดต่อโจทก์ ขอให้จำเลยทั้งสองใช้ค่าเสียหาย คดีไม่มีการชี้สองสถาน ก่อนวันสืบพยานโจทก์ยื่นคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมฟ้องเป็นว่าจำเลยที่ 1 และห้างหุ้นส่วนจำกัด ส. เป็นเจ้าของและผู้ครอบครองรถยนต์คันเกิดเหตุ จำเลยที่ 2 รับประกันภัยจากห้างหุ้นส่วนจำกัด ส. ส. เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 กับห้างหุ้นส่วนจำกัด ส.
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าเห็นการกล่าวอ้างความสัมพันธ์ของบุคคลภายนอกต่อจำเลยที่ 2 ขึ้นมาใหม่ จึงไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิมให้ยกคำร้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า คำฟ้องเดิมและฟ้องเพิ่มเติมเกี่ยวข้องกันพิพากษากลับอนุญาตให้โจทก์แก้ไขเพิ่มเติมฟ้องได้ตามคำร้องจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ขอแก้ไขเพิ่มเติมข้อเท็จจริงว่าห้างหุ้นส่วนจำกัดส. เป็นเจ้าของและผู้ครอบครองรถคันเกิดเหตุร่วมกับจำเลยที่ 1 และเป็นผู้เอาประกันภัย ส. เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 กับห้างหุ้นส่วนจำกัด ส. ซึ่งในฟ้องเดิมโจทก์มิได้กล่าวถึงห้างหุ้นส่วนจำกัด ส. มีความเกี่ยวข้องกับจำเลยที่ 1 และเป็นผู้เอาประกันภัยกับจำเลยที่ 2 แต่โดยที่โจทก์ยังคงขอให้จำเลยทั้งสองรับผิดตามข้อหาเดิม กรณีจึงเป็นเรื่องเพิ่มเติมข้อเท็จจริงฟ้องเดิมในข้อหาเดียวกันให้บริบูรณ์ คำฟ้องเดิมและที่ยื่นภายหลังจึงเกี่ยวข้องกัน แม้คำฟ้องที่ยื่นภายหลังจะกล่าวอ้างพาดพิงไปถึงห้างหุ้นส่วนจำกัด ส. ซึ่งเป็นบุคคลภายนอก โจทก์ก็ชอบที่จะทำได้พิพากษายืน
