คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกร่วมกันใช้ปืนยิงนายเสถียรได้รับอันตรายสาหัส โดยมีเจตนาฆ่า นายเสถียรได้รับการรักษาจากแพทย์ทันท่วงทีจึงไม่ตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐, ๒๙๗, ๘๓ ริบของกลาง
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐, ๒๙๗, ๘๓ ให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๘๘, ๘๓ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ ซึ่งเป็นบทหนักตามมาตรา ๙๐ จำคุก ๑๒ ปีคดีมีเหตุบรรเทาโทษลดโทษหนึ่งในสาม คงจำคุก ๙ ปี ของกลางริบ
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยใช้อาวุธปืนยิงนายเสถียรโดยเจตนาฆ่า แล้ววินิจฉัยว่า เมื่อจำเลยมีเจตนาฆ่า การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ บทเดียว ไม่เป็นความผิดตามมาตรา ๒๙๗ อีกบทหนึ่งด้วยและการคำนวณโทษเมื่อลดแล้วเหลือ ๙ ปีนั้น เป็นการคลาดเคลื่อนที่ถูกต้องเหลือ ๘ ปี
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ ว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ประกอบด้วยมาตรา ๘๐ จำคุก ๑๒ ปี คำให้การชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณาเป็นเหตุบรรเทาโทษลดโทษให้ตาม มาตรา ๗๘ หนึ่งในสาม คงจำคุก ๘ ปี ของกลางริบ
