คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกร่วมกันปล้นทรัพย์โดยมีอาวุธปืนและร่วมกันฆ่าผู้อื่นกับหน่วงเหนี่ยวกักขังไว้เพื่อให้ได้มาซึ่งค่าไถ่ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 289, 313, 340, 340 ตรี ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 พ.ศ. 2514 ข้อ 11, 14, 15 และให้จำเลยคืนเงิน 500 บาทแก่ผู้เสียหาย และนับโทษจำเลยต่อด้วยจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 289, 340 วรรคท้าย ประกอบด้วย มาตรา 340 ตรี ลงโทษตามมาตรา 289 ให้ประหารชีวิตจำเลยกระทงหนึ่ง และจำเลยมีความผิดตามมาตรา 313 ประกอบด้วยมาตรา 316 ให้จำคุก 15 ปี อีกกระทงหนึ่ง ลดโทษให้ตามมาตรา 78 ประกอบด้วยมาตรา 52(1) และมาตรา 91 รวมสองกระทงเหลือจำคุก 60 ปี ให้จำเลยคืนเงิน 500 บาทแก่ผู้เสียหาย แต่ไม่นับโทษต่อจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยไม่ได้กระทำความผิดฐานฆ่าผู้อื่นวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายว่า จึงพิพากษาแก้เป็นจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคท้าย
ประกอบด้วยมาตรา 340 ตรีแต่เนื่องจากมาตรา 340 วรรคท้าย มีโทษถึงประหารชีวิต จึงไม่อาจวางโทษให้หนักขึ้นอีกกึ่งหนึ่งตามมาตรา 340 ตรีได้ให้ลงโทษประหารชีวิตกระทงหนึ่ง และลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 313 ประกอบด้วย มาตรา 316 โดยจำคุก 15 ปี อีกกระทงหนึ่ง ลดโทษให้จำเลยกระทงละหนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ตามที่ศาลอุทธรณ์บรรเทาโทษให้มาแล้ว คงเหลือโทษกระทงแรกจำคุกตลอดชีวิตโทษกระทงหลังจำคุก 10 ปี เมื่อรวมโทษสองกระทงแล้วคงลงโทษจำคุกจำเลยได้แค่ตลอดชีวิตตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91(3) ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2526 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
