คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๙๓ วางโทษจำคุก ๓ ปี ให้เพิ่มโทษตามมาตรา ๗๒ รวมเป็นจำคุก ๔ ปี ลดฐานปราณีที่รับสารภาพตามมาตรา ๕๙ กึ่งหนึ่งคงจำคุก ๒ ปี กับให้เอาโทษที่รอการลงอาญาไว้มาลงด้วยเป็นโทษจำคุก ๒ ปี ๖ เดือน และให้จำเลยใช้เงิน ๑๐๐ บาทแก่เจ้าทรัพย์
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยมีอายุ ๑๗ ปี จึงพิพากษาแก้ให้ลดมาตราส่วนโทษจำเลยจากที่ศาลชั้นต้นวางไว้เสียกึ่งหนึ่งตามพ.ร.บ. แก้ไขเพิ่มเติม ก.ม.ลักษณะอาญา ( ฉะบับที่ ๑๔ ) ๒๔๙๔ มาตรา ๖ เหลือโทษจำคุก ๑ ปี ๖ เดือน เพิ่มโทษตามมาตรา ๗๒ เป็นโทษจำคุก ๒ ปี ลดตามมาตรา ๕๙ กึ่งหนึ่งคงจำคุก ๑ ปี และให้เอาโทาที่รอไว้มาลงด้วย คงให้จำคุก ๑ ปี ๖ เดือน นอกจากที่แก้คงยืน จำเลยฎีกาว่าต้องเอาโทษที่รอไว้ มาบวกก่อนแล้วจึงลดฐานเป็นเยาว์และฐานปราณี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อความตามก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๔๒ ที่แก้ไขใหม่โดย พ.ร.บ.แก้ไขเพิ่มเติม ก.ม.ลักษณะอาญา ( ฉะบับที่ ๑๔ ) พ.ศ.๒๔๙๔ มาตรา ๔ ซึ่งมีความตอนหนึ่งว่า " ให้...บวกโทษที่รอการลงอาญาไว้ในคดีก่อนเข่ากับโทษในคดีหลัง " นั้น ย่อมมีความมุ่งหมายเช่นเดียวกับมาตรา ๔๒ ของเดิมนั้นเอง คือให้ลงโทษที่รอการลงอาญาไว้ในคดีก่อนเป็นโสดหนึ่งต่างหากจากโทษที่จำเลยจะต้องรับสำหรับความผิดครั้งหลัง ส่วนที่ศาลล่างเพิ่มโทษจำเลยตามมาตรา ๗๒ นั้นคดีก่อนจำเลยถูกรอการลงอาญาไว้ ยังไม่ได้รับโทษจำคุก และมาตรา ๔๒ ที่แก้ไขใหม่นี้ก็หาได้บัญญัติไว้เป็นพิเศษให้เพิ่มโทษจำเลยในกรณีเช่นนี้ได้ ดุจมาตรา ๔๒ ของเดิมไม่ จึงเพิ่มโทษจำเลยไม่ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ ไม่เพิ่มโทษจำเลยตามมาตรา ๗๒ เมื่อ()
