คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ ผู้ร้องร้องว่าผู้ว่าราชการจังหวัดและผู้กำกับการตำรวจควบคุมหรือขังบุตรผู้ร้องไว้โดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ขอให้ศาลสั่งปล่อยบุตรผู้ร้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๙๐ ผู้ว่าราชการจังหวัดและผู้กำกับการตำรวจค้านว่า ได้ควบคุมบุตรผู้ร้องอบรมฝึกอาชีพตามประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๔๓ ข้อ ๓ จึงเป็นการควบคุมซึ่งชองด้วยกฎหมาย วันนัดไต่สวน ผู้กำกับการตำรวจแถลงว่า บุตรผู้ร้องได้หลบหนีไปจากการควบคุมของตำรวจ ยังจับตัวไม่ได้ ผู้ร้องก็รับว่าจริง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า เมื่อบุตรผู้ร้องไม่มีตัวอยู่ที่สถานีตำรวจพัทลุง ก็เท่ากับไม่ได้อยู่ในความควบคุมของผู้คัดค้าน ให้งดการไต่สวนและจำหน่ายคดี
ผู้ร้องอุทธรณ์ขอให้ไต่สวนและมีคำสั่งตามรูปคดี
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อนายแดงไม่ได้ถูกควบคุมตัวอยู่โดยเจ้าพนักงานที่ผู้ร้องอ้างว่าควบคุมตัวบุตรผู้ร้องไว้โดยผิดกฎหมาย ผู้ร้องก็ไม่มีอำนาจจะร้องต่อศาลขอให้ปล่อย โดยอาศัยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๙๐ ตามคำร้องของผู้ร้องได้ ที่ศาลล่างทั้งสองงดการไต่สวนและจำหน่ายคดีของผู้ร้องชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน ให้ยกฎีกาผู้ร้อง
