คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่ ก่อนวันนัดสืบพะยาน ศาลนัดพร้อมกันและพูดเรื่องปรองดองไม่ตกลงกัน ศาลชั้นต้นนัดสืบพะยานโจทก์ โดยโจทก์รับสืบก่อน ในรายงานพิจารณาบันทึกไว้ด้วยว่า ในวันสืบควรให้จำเลยมาศาลด้วย เพื่อพูดจากัน ครั้นถึงวันนัดสืบพะยานโจทก์ โจทก์ไม่ได้ระบุพะยานไว้ โจทก์มายื่นคำร้องขอเลื่อนว่า ไม่สามารถมาพบทนาย ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้โจทก์ยื่นบัญชีระบุพะยานและเลื่อนวันสืบ พิพากษายกฟ้อง และฟ้องแย้งเพราะจำเลยก็ไม่สืบ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การฟังพะยานต่อไป ให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น และให้รับระบุพะยานโจทก์พิจารณาต่อไป
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา,
ศาลฎีกาเห็นว่า ศาลชั้นต้นแม้จะนัดสืบพะยานก็ยังติดใจในเรื่องให้คู่ความพูดจากันอยู่ ประกอบกับพฤตติการณ์ในคดี ที่โจทก์มาขอระบุพะยานในวันสืบ ศาลจะให้เลื่อนคดีและอนุญาตให้อ้างได้ก็สมควรอยู่
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน