คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกอีก ๘ คนซึ่งยังไม่ได้ตัวมาฟ้องบังอาจร่วมกันทำการปล้นทรัพย์ โดยใช้ปืนยิง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๐,๓๔๐ ตรี, ๘๓ ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ๓๖,๑๐๐ บาท ให้แก่ผู้เสียหาย และเพิ่มโทษจำเลยเพราะจำเลยต้องคำพิพากษาถึงที่สุด ให้จำคุก ๑๐ ปี ฐานปล้นทรัพย์มาแล้วมากระทำผิดในคดีนี้ซ้ำอีกภายใน ๓ ปี นับแต่วันพ้นโทษ
จำเลยให้การปฏิเสธ ส่วนข้อต้องโทษและพ้นโทษรับว่าเป็นความจริง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๐ วรรค ๔ ให้จำคุก ๑๖ ปี เพิ่มโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๓ กึ่งหนึ่งคงจำคุกจำเลย ๒๔ ปี ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ๓๖,๑๐๐ บาทแก่ผู้เสียหายด้วย
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยเพียงรอรับแบกกระสอบใส่ของที่คนร้ายปล้นไปจากร้านผู้เสียหายที่อยู่ห่างจากสถานที่ปล้นประมาณ ๓ เส้น อันเป็นการช่วยเหลือหรือให้ความสะดวกในการที่ผู้อื่นกระทำความผิดในขณะกระทำความผิดนั้น จำเลยจึงเป็นเพียงผู้สนับสนุนการกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๖
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับ เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๐ วรรค ๔ ประกอบด้วยมาตรา ๘๖ ให้จำคุก ๑๐ ปี ๘ เดือนเพิ่มโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๓ กึ่งหนึ่งคงจำคุกจำเลย ๑๖ ปี ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ ๓๖,๑๐๐ บาทแก่ผู้เสียหายด้วย
