คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานยักยอกทรัพย์ จำเลยปฏิเสธ ศาลชั้นต้นสืบพะยานโจทก์ได้ ๓ ปากแล้ว โจทก์จะขอสืบพะยานผู้ลงบัญชี กับพนักงานสอบสวนต่อไป
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีพอวินิจฉัยได้แล้ว ให้งดสืบพะยานโจทก์จำเลยเสียและพิพากษายกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ที่ศาลจังหวัดไม่สืบพะยานโจทก์ต่อไป ก็เห็นว่าพะยานโจทก์ที่ขอนำสืบอีก ๒ ปากนั้น ไม่มีประโยชน์แก่คดีโจทก์เป็นการประวิงให้ชักช้าไปเปล่า ๆ พะยานเช่นนี้ ศาลมีอำนาจงดสืบพะยานเสียได้ ตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๗๔ วรรคสุดท้าย
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
