คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยร่วมกับพวกอีกสองคนที่ยังไม่ได้ตัวมาฟ้อง ใช้รถยนต์เป็นพาหนะเพื่อกระทำความผิดฐานปล้นทรัพย์ โดยจำเลยกับพวกร่วมกันปล้นเอากระเป๋าหนัง 1 ใบ และทรัพย์สินซึ่งบรรจุไว้ในกระเป๋านั้น รวมราคา 6,340บาท ของ ม. ไปโดยทุจริต ในการปล้นจำเลยชกต่อยทำร้าย ม. ผู้เสียหายเพื่อให้เป็นความสะดวกแก่การปล้นทรัพย์ การยื่นให้ซึ่งทรัพย์และการพาทรัพย์ที่ปล้นไป จำเลยกับพวกใช้รถยนต์เป็นยานพาหนะพาทรัพย์ที่ได้จากการปล้นหลบหนี เพื่อให้พ้นจากการจับกุม ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340, 340 ตรี, 83 ฯลฯจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 340 วรรคหนึ่ง ประกอบด้วยมาตรา 340 ตรี
ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 14, 15 จำคุก 18 ปี ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ที่ยังไม่ได้รวม 6,340 บาทแก่ผู้เสียหายจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 339 วรรคสอง, 83 ประกอบด้วยมาตรา 340 ตรี ฯลฯ จำคุก 15 ปีนอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าผู้เสียหายเดินอยู่ทางเดินริมถนนสีลม มีคนร้ายใช้กำลังชกต่อยทำร้ายผู้เสียหาย แลัวแย่งเอากระเป๋าถือผู้เสียหายที่บรรจุทรัพย์สินต่าง ๆ วิ่งไปขึ้นรถยนต์แท็กซี่ที่จอดรออยู่ห่างที่เกิดเหตุประมาณ 15 เมตร มีคนอยู่ในรถนั้น 2 คน คือคนขับและคนแต่งกายเป็นสตรีแล้วรถแท๊กซี่แล่นหนีไป
ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงแล้วเชื่อว่าจำเลยเป็นคนร้ายที่แย่งกระเป๋าถือผู้เสียหาย ส่วนปัญหาว่าคนแต่งกายเป็นสตรีที่นั่งรออยู่ในรถยนต์แท๊กซี่ของกลางเป็นตัวการร่วมกระทำความผิดด้วยหรือไม่นั้น
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าการที่คนแต่งกายเป็นสตรีนั่งรอจำเลยอยู่ในรถยนต์แท๊กซี่ของกลางพร้อมคนขับใกล้ชิดกับที่เกิดเหตุ เฝ้าดูการกระทำของจำเลยตลอดเวลา และหนีไปพร้อมจำเลยหลังเกิดเหตุ ทั้งเมื่อพยานโจทก์ขับรถจัรกยานยนต์ติดตามเข้าไปใกล้ จำเลยและคนแต่งกายเป็นสตรีหันมามองพยานโจทก์ แสดงถึงความไม่พอใจที่มีคนติดตามมานั้น พฤติการณ์บ่งชัดว่าคนแต่งกายเป็นสตรี คนขับรถ และจำเลยรู้เห็นคบคิดร่วมกันมาก่อน คนแต่งกายเป็นสตรีจึงเป็นตัวการ่วมกระทำความผิดด้วย จำเลยต้องมีความผิดฐานปล้นทรัพย์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคแรก, 340 ตรี ฯลฯ ให้ลงโทษจำเลยและให้จำเลยคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
