คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องเรียกค่าแรงงานค้างชำระจากจำเลยพร้อมทั้งดอกเบี้ยและเงินเพิ่ม
จำเลยให้การว่าไม่ได้เป็นนายจ้างของโจทก์และไม่เคยค้างค่าจ้างโจทก์ฟ้องโจทก์เป็นฟ้องซ้ำ คู่ความยอมรับกันว่าคดีนี้มีข้อเท็จจริงอย่างเดียวกันกับคดีที่โจทก์ขอถอนฟ้องศาลมีคำสั่งอนุญาตและจำหน่ายคดี
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งงดสืบพยานโจทก์จำเลยแล้วพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงาน ฯ ไม่มีบทบัญญัติว่าด้วยการถอนฟ้องและผลแห่งการถอนฟ้อง มาตรา ๓๑ แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวให้นำบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาใช้บังคับโดยอนุโลม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๗๖ บัญญัติถึงผลของการถอนฟ้องไว้ว่า การถอนฟ้องย่อมลบล้างผลแห่งการยื่นฟ้องนั้น ทำให้คู่ความกลับคืนสู่ฐานะเดิมเสมือนหนึ่งมิได้มีการยื่นฟ้องเลย โจทก์อาจยื่นฟ้องใหม่ได้ภายในอายุความ แม้ในคดีเดิมโจทก์จะแถลงว่า สาเหตุที่ถอนฟ้องเพราะโจทก์ไม่ติดใจดำเนินคดีกับจำเลยต่อไปเนื่องจากตกลงกันได้แล้ว ก็ไม่มีข้อความชัดแจ้งหรืออาจแปลได้ว่าโจทก์สละสิทธิที่จะเรียกร้องในมูลกรณีเดียวกันนั้นกับจำเลยอีกในภายหลัง ฉะนั้นการถอนฟ้องในคดีก่อนจึงไม่ทำให้อำนาจฟ้องของโจทก์หมดไป โจทก์จึงฟ้องคดีนี้ได้ใหม่ภายในอายุความ
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ให้ศาลแรงงานกลางพิจารณาคดีนี้ต่อไป
