คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า บ้านพิพาทเป็นของหมั้นที่ได้มาจากการสมรสของโจทก์ทั้งสอง จำเลยได้เข้ามาอยู่ในบ้านพิพาทในฐานะภรรยาอันไม่ชอบด้วยกฎหมายของนายแจ้งบิดาโจทก์ นายแจ้งบิดาโจทก์ถึงแก่กรรมแล้วจำเลยก่อความรำคาญและครอบครองทรัพย์ตามบัญชีท้ายฟ้องซึ่งเป็นของนายแจ้งบิดาโจทก์ โดยไม่ยอมแบ่งให้โจทก์ผู้เป็นทายาทครึ่งหนึ่งขอให้ศาลขับไล่จำเลย กับให้จำเลยคืนทรัพย์ตามบัญชีทรัพย์ท้ายฟ้องให้โจทก์ครึ่งหนึ่งหรือใช้เงินแทน 44,480 บาทจำเลยให้การว่า บ้านพิพาทจำเลยกับนายแจ้งร่วมกันสร้างโจทก์พลอยอาศัยอยู่ด้วย ไม่ใช่ของหมั้นของโจทก์ทั้งสอง โจทก์ที่ 2ไม่ใช่บุตรนายแจ้ง โจทก์ที่ 2 เป็นบุตรคนจีน นายแจ้งเอามาเลี้ยงแต่เล็ก ๆ จนโตก็ได้โจทก์ที่ 1 เป็นสามี
โจทก์ทั้งสองจึงไม่ใช่ทายาทนายแจ้ง ไม่มีส่วนในทรัพย์ตามฟ้องเลย ขอให้ยกฟ้องโจทก์ศาลชั้นต้นฟังว่า โจทก์ที่ 2 เป็นบุตรที่ชอบด้วยกฎหมายของนายแจ้ง และฟังว่าบ้านพิพาทเป็นทรัพย์ที่ได้มาระหว่างนายแจ้งกับจำเลยอยู่กินเป็นสามีภริยากันเช่นเดียวกับทรัพย์ตามบัญชีท้ายฟ้องพิพากษาให้แบ่งบ้านพิพาทกับทรัพย์ที่ข้อเท็จจริงฟังได้ว่ามีอยู่ให้โจทก์ที่ 2 และจำเลยคนละเท่า ๆ กัน ถ้าแบ่งไม่ได้ก็ให้ขายทอดตลาดเอาเงินแบ่งกันตามส่วนโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังว่าโจทก์ที่ 2 ไม่ใช่บุตรชอบด้วยกฎหมายของนายแจ้งโจทก์ที่ 2 จึงไม่ใช่ทายาทของนายแจ้ง ส่วนบ้านและทรัพย์ตามบัญชีท้ายฟ้องฟังเช่นเดียวกับศาลชั้นต้น พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์ทั้งสองฎีกาศาลฎีกาฟังว่า
นายแจ้งได้ลักลอบได้เสียกับหญิงจีนคนหนึ่งเมื่อหญิงจีนนั้นคลอดโจทก์ที่ 2 ได้ 7-8 วัน หญิงจีนก็เอาโจทก์ที่ 2 มาทิ้งไว้ให้นายแจ้ง นายแจ้งก็เลี้ยงและรับรองว่าเป็นบุตรนายแจ้งตลอดมาจนนายแจ้งตาย ถือได้ว่าโจทก์ที่ 2 เป็นบุตรที่ชอบด้วยกฎหมายของนายแจ้ง และเป็นทายาทของนายแจ้ง กับฟังว่าบ้านพิพาทนั้นเป็นของโจทก์ทั้งสองโดยบิดาโจทก์ทั้งสองจัดสร้างขึ้นยกให้เป็นสมบัติของโจทก์ทั้งสอง ทรัพย์ตามบัญชีท้ายฟ้องศาลฎีกาฟังตามศาลชั้นต้นทั้งสองศาล
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากบ้านพิพาท และให้โจทก์ที่ 2 กับจำเลยได้ทรัพย์ตามบัญชีทรัพย์ท้ายฟ้องเท่าที่ฟังได้ว่ามีอยู่จริงคนละกึ่งหนึ่ง หากไม่สามารถจะแบ่งได้ก็ให้ขายทอดตลาดเอาเงินแบ่งกันคนละครึ่ง
