คำฟ้องและคำให้การ
ผู้ร้องยื่นคำร้องว่าที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างที่โจทก์นำยึดเพื่อขายทอดตลาดชำระหนี้ตามคำพิพากษาเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ร้องซึ่งได้ครอบครองที่ดินและสิ่งปลูกสร้างนั้นเป็นส่วนสัดตลอดเวลามิใช่ของจำเลยที่ 2 ขอให้ถอนการยึดโจทก์ให้การว่าที่ดินกับตึกพิพาทเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยที่ 2 ผู้เดียวผู้ร้องอ้างกรรมสิทธิ์ลอย ๆ ไม่ได้ระบุว่าได้กรรมสิทธิ์มาอย่างไรหรือครอบครองในฐานะอะไร คำร้องจึงเคลือบคลุมและไม่มีมูลจะอ้างได้ตามกฎหมายต่อมาโจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งให้ผู้ร้องวางเงินประกันค่าสินไหมทดแทนความเสียหายที่โจทก์ได้รับศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องของโจทก์โดยผู้ร้องไม่ติดใจสืบพยานแล้วมีคำสั่งให้ผู้ร้องวางเงินต่อศาลเป็นประกันความเสียหายแก่โจทก์ก่อนถึงกำหนดวางเงิน 5 วัน อันเป็นวันนัดสืบพยานของผู้ร้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าคดีไม่จำเป็นต้องสืบพยานต่อไป จึงสั่งงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่าที่ดินพิพาทเป็นของจำเลยที่ 2 ผู้เดียวถือกรรมสิทธิ์ ส่วนตึกพิพาทเป็นส่วนควบของที่ดินดังกล่าว และเป็นของจำเลยที่ 2 ผู้ร้องจะได้กรรมสิทธิ์โดยการครอบครองต้องครอบครองโดยสงบและเปิดเผยด้วยเจตนาเป็นเจ้าของติดต่อกัน 10 ปี แต่คำร้องของผู้ร้องไม่ปรากฏว่าได้ครอบครองดังกล่าวและเป็นไปไม่ได้ที่ผู้ร้องซึ่งเป็นบุตรจำเลยที่ 1 ที่ 2 จะครอบครองเป็นปรปักษ์ต่อทรัพย์สินของบิดามารดา จึงมีคำสั่งให้ยกคำร้องของผู้ร้องผู้ร้องอุทธรณ์คำสั่งที่ให้วางเงินประกันความเสียหายและอุทธรณ์คำสั่งที่ยกคำร้องขัดทรัพย์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อที่ผู้ร้องฎีกาว่าการที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าตึกเลขที่ 28 (ตึกพิพาท)
ปลูกอยู่ในที่ดิน ย่อมเป็นส่วนควบของที่ดิน ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 107 นั้นยังไม่แน่นอนเพราะอาจไม่เป็นส่วนควบตามมาตรา 109 ก็ได้ นั้น ผู้ร้องมิได้ยกขึ้นอ้างในคำร้องเลยว่าตึกพิพาทไม่เป็นส่วนควบหรือตึกพิพาทได้ปลูกขึ้นอย่างไรที่จะไม่เป็นส่วนควบของที่ดินรายนี้จึงไม่มีประเด็นที่ผู้ร้องจะนำสืบหรือที่ศาลจะวินิจฉัยให้ได้ที่ศาลชั้นต้นงดสืบพยานของผู้ร้องและให้ยกคำร้องของผู้ร้อง จึงชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
