คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์นำรถยนต์ไปซ่อมที่อู่ของจำเลย ต่อมาโจทก์ชำระค่าซ่อมให้แก่จำเลยและขอรับรถยนต์คืน จำเลยไม่ยอมรับค่าซ่อมและได้ยึดรถยนต์ของโจทก์ไว้ ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ขอให้บังคับจำเลยส่งมอบรถยนต์คืนและใช้ค่าเสียหาย
จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า โจทก์ตกลงว่าเมื่อจำเลยซ่อมรถเสร็จจะชำระค่าซ่อมให้พร้อมกับค่าซ่อมรถยนต์อีกคันหนึ่งซึ่งยังค้างชำระอยู่ เมื่อจำเลยซ่อมเสร็จโจทก์จึงต้องชำระค่าซ่อมทั้งสองคัน เมื่อโจทก์ไม่ชำระ จำเลยจึงไม่คืนรถคันดังกล่าวให้โจทก์ และไม่ต้องรับผิดใช้ค่าเสียหาย กับฟ้องแย้งขอให้โจทก์ชำระค่าซ่อมรถทั้งสองคัน ศาลชั้นต้นสั่งรับฟ้องแย้งเฉพาะค่าซ่อมรถคันพิพาท ๙,๐๐๐ บาท
โจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งว่า โจทก์ได้ชำระค่าซ่อมรถคันก่อนให้จำเลยแล้ว มูลหนี้ค่าซ่อมรถคันแรกกับค่าซ่อมรถคันพิพาทเป็นมูลหนี้เกี่ยวกับทรัพย์สินคนละส่วนกัน จำเลยไม่มีสิทธิยึดหน่วงรถคันพิพาท โจทก์ไม่เคยตกลงว่าจะชำระค่าซ่อมรถคันพิพาทรวมกับค่าซ่อมรถคันแรก
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยส่งมอบรถคันพิพาทคืนแก่โจทก์และให้ใช้ค่าเสียหาย ให้โจทก์ชำระค่าซ่อมรถทั้งสองคันแก่จำเลย โจทก์และจำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยยึดหน่วงรถคันพิพาทไว้ได้จนกว่าโจทก์จะชำระหนี้ค่าซ่อมรถคันก่อนด้วย โจทก์ต้องชำระค่าซ่อมรถคันพิพาทจำนวน ๙,๐๐๐ บาทและจำเลยไม่ต้องรับผิดในค่าเสียหาย พิพากษาแก้เป็นว่าให้โจทก์ชำระค่าซ่อมรถยนต์แก่จำเลยเป็นเงิน ๙,๐๐๐ บาท และจำเลยไม่ต้องชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า จำเลยยอมรับซ่อมรถคันพิพาทเพราะโจทก์ตกลงชำระค่าซ่อมให้พร้อมกับค่าซ่อมรถคันก่อน และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า โจทก์นำรถมาให้จำเลยซ่อมเป็นคราว ๆ ตามค่าจ้างที่ตกลงกัน แต่ยังไม่ได้ชำระค่าซ่อมรถคันก่อนโจทก์ได้นำรถคันพิพาทมาให้จำเลยซ่อมอีก โดยตกลงจะชำระค่าซ่อมรถคันพิพาทพร้อมกับค่าซ่อมรถคันก่อนให้จำเลย ดังนั้นหนี้อันเป็นคุณประโยชน์แก่จำเลยเกี่ยวด้วยรถคันพิพาทที่อยู่ในครอบครองของจำเลย คือหนี้ค่าซ่อมรถที่โจทก์ค้างชำระอยู่ทั้งหมด จำเลยจึงมีสิทธิยึดหน่วงรถคันพิพาทไว้สำหรับค่าจ้างซ่อมรถคันก่อนที่โจทก์รับไปแล้วด้วย ไม่ใช่เฉพาะค่าซ่อมรถคันที่ยึดไว้เท่านั้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
