คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ ผู้ร้อง ร้องขัดทรัพย์ว่าเรือนและยุ้งข้าวที่โจทก์นำยึด เดิมเป็นของบิดามารดาผู้ร้อง บิดามารดาวายชนม์หมดแล้ว ทรัพย์ทั้งสองตกได้แก่ผู้ร้องโดยทางมรดก จึงขอให้ถอนการยึด
โจทก์ให้การแก้ว่า ผู้ร้องและจำเลยเป็นพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน ทรัพย์ที่ยึดเป็นมรดกตกได้แก่จำเลยและผู้ร้องคนละครึ่ง และจำเลยกับผู้ร้องเคยเป็นความกัน จนในที่สุดได้ทำหนังสือสัญญาแบ่งมรดกทรัพย์พิพาทกันคนละครึ่ง โจทก์จึงมีสิทธิยึดทรัพย์รายนี้ ชำระหนี้โจทก์ได้ครึ่งหนึ่ง ศาลชั้นต้นสั่งให้โจทก์นำสืบก่อน ต่อมาผู้ร้องยื่นคำร้องขอเพิ่มเติมคำร้องขัดทรัพย์ว่า ต่อมาจำเลยได้มาขอเงินจากผู้ร้องไป ๒๓๑๐ บาทและทำสัญญาไว้ว่าจะไม่ขอเกี่ยวข้องกับทรัพย์ที่โจทก์กล่าวถึงจึงไม่มี ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้เพิ่มเติมฟ้อง แล้วพิจารณาพิพากษาให้ยกคำร้องขัดทรัพย์ของผู้รัอง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อศาลไม่อนุญาตให้ผู้ร้องเพิ่มเติมคำร้องขัดทรัพย์ได้ ข้ออ้างใหม่ของผู้ร้องก็ไม่เป็นประเด็นที่จะต้องพิจารณา ผู้ร้องจะถือว่าเป็นการสืบหักล้างข้อกล่าวอ้างของโจทก์ที่กล่าวอ้างไว้ในคำให้การ ไม่ได้ ฯลฯ
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
