คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยผู้จัดการมรดก แบ่งทรัพย์ตามพินัยกรรมให้แก่โจทก์จำเลยให้การว่า ผู้ตายทำพินัยกรรมยกทรัพย์สินแก่จำเลย พินัยกรรมตามฟ้องปลอม ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า พินัยกรรมตามฟ้องไม่ใช่พินัยกรรมที่แท้จริงยกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยได้ทำการพิสูจน์พินัยกรรมเอกสารท้ายฟ้องโดยนำสืบพยานผู้เชี่ยวชาญประกอบ ข้อเท็จจริงน่าเชื่อว่า เอกสารดังกล่าวมิใช่พินัยกรรมที่ผู้ตายทำขึ้น เพราะลายมือชื่อในเอกสารดังกล่าวไม่ใช่ลายมือชื่อที่แท้จริงของผู้ตาย โจทก์อ้างนำสืบแต่ประจักษ์พยานหลายปากที่รู้เห็นชัดแจ้งว่าผู้ตายได้เซ็นชื่อในพินัยกรรมเอกสารดังกล่าว ฯลฯ พยานผู้เชี่ยวชาญนั้นให้ความเห็นตามหลักวิชาของตน
ใช่ว่าศาลจะรับฟังความเห็นทุกกรณีไป ศาลย่อมใคร่ครวญความเห็นของผู้เชี่ยวชาญประกอบเอกสารที่คู่ความอ้างว่ามีเหตุผลควรเชื่อได้เพียงใด ใช่ว่าผู้เชี่ยวชาญให้ความเห็นอย่างไรศาลรับฟังตามนั้นทุกกรณีไปไม่ เช่นเดียวกับประจักษ์พยานของโจทก์ เมื่ออ้างเป็นพยานรู้เห็นอย่างนั้นอย่างนี้ ใช่ว่าศาลจะรับฟังตามนั้นเสมอไป โดยเฉพาะพยานบุคคลกับพยานวัตถุลายมือชื่อของผู้ทำพินัยกรรมนั้น ความถูกต้องของพยานวัตถุถ้าสามารถพิสูจน์และอธิบายได้ ย่อมมีน้ำหนักยิ่งกว่าพยานบุคคลโดยปกติคำของพยานบุคคลขึ้นอยู่กับจิตใจและความทรงจำ ซึ่งอาจเปลี่ยนแปลงได้ง่าย แต่พยานวัตถุเป็นสิ่งไม่มีชีวิต กรณีจึงหาใช่ว่าศาลชอบจะฟังประจักษ์พยานของโจทก์ยิ่งกว่าพยานวัตถุของฝ่ายจำเลยเสมอไปไม่พิพากษายืน
