คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยออกเช็คให้นายชงกิ่ง เมื่อนายชงกิ่งนำไปขึ้นเงินจากธนาคาร ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินโดยแจ้งว่าเงินในบัญชีของจำเลยไม่พอจ่าย ทั้งนี้ โดยจำเลยออกเช็คโดยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ.๒๔๙๗ มาตรา ๓
จำเลยให้การปฏิเสธ และตัดฟ้องว่านายชงกิ่งไม่ใช่ผู้เสียหาย ศาลชั้นต้นฟังว่า นายชงกิ่งเป็นผู้เสียหายพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดดังโจทก์ฟ้อง ให้จำคุกจำเลย ๔ เดือน
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าคู่กรณีไม่มีเจตนาที่จะเอาเช็คไปขึ้นเงินจากธนาคาร จะเอาผิดแก่จำเลยไม่ได้ พิพากษายกฟ้องโจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ข้อเท็จจริงในคดีนี้ปรากฎว่า นายชงกิ่งเป็นตัวแทนขายรถยนต์ของบริษัท ร.ส.พ.ยานยนต์ จำกัด จำเลยติดต่อนายชงกิ่ง เช่าซื้อรถยนต์ของบริษัท ร.ส.พ.ฯคันหนึ่ง ได้มีการชำระเงินบางส่วนแล้ว ส่วนที่เหลือจำเลยออกเช็คล่วงหน้าให้บริษัท ร.ส.พ.ฯ แต่บริษัท ร.ส.พ.ฯ มอบเช็คให้นายชงกิ่งเพื่อขึ้นเงินแล้วเอาเงินส่งบริษัท ร.ส.พ.ฯ นายชงกิ่งขายรถยนต์ให้จำเลยโดยทำการแทนบริษัท ร.ส.พ.ฯ เท่านั้น แต่ถ้าจำเลยไม่ชำระเงินนายชงกิ่งก็ต้งชำระแทนเพราะนายชงกิ่งค้ำประกันจำเลย
ศาลฎีกาเห็นว่า เช็คในคดีนี้เป็นของบริษัท ร.ส.พ.ยานยนต์ จำกัด นายชงกิ่งเป็นแต่ได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ไปรับเงินแทนบริษัท ร.ส.พ.ยานยนต์ จำกัด เท่านั้น การที่ไม่มีการใช้เงินตามเช็คนั้น บริษัท ร.ส.พ.ยานยนต์ จำกัด เป็นผู้เสียหาย ส่วนนายชงกิ่งแม้จะเสียหายเนื่องจากไม่มีการใช้เงินก็เป็นการเสียหายในฐานผู้ค้ำประกัน ไม่ใช่เป็นผู้ได้รับความเสียหายจากกรณีไม่มีการใช้เงินตามเช็ค เมื่อนายชงกิ่งมิใช่ผู้ได้รับความเสียหาย นายชงกิ่งก็ไม่ใช่ผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒(๔) นายชงกิ่งไม่มีอำนาจร้องทุกข์ขอให้เจ้าพนักงานสอบสวนและดำเนินคดีแก่จำเลย อัยการโจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฎีกาโจทก์
