คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องและฟ้องแย้ง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำเลยคืนเงิน 50,000 บาทแก่โจทก์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ประเด็นข้อแรกที่จำเลยฎีกาว่า บริษัทจำเลยถือว่าโจทก์เป็นฝ่ายผิดสัญญาไม่ไปทำสัญญาซื้อขายบ้านและที่ดินภายใน 7 วัน ตามเอกสารหมาย ล.1(จ.1) นั้น พิจารณาแล้ว เห็นว่าตามสัญญาดังกล่าว มีข้อความในตอนท้ายว่า "ข้าพเจ้าจะมาทำสัญญาซื้อขายให้เสร็จสิ้นภายในกำหนด 7 วัน นับแต่วันทำสัญญาจอง หากพ้นกำหนดนี้ ข้าพเจ้ายังไม่มาทำสัญญาซื้อขาย ให้ถือว่าข้าพเจ้าสละสิทธิที่จะทำสัญญาซื้อขายต่อไปและยอมให้ริบเงินค่าจองทั้งสิ้น" จริงอยู่เมื่อคู่กรณีไม่มีข้อตกลงเป็นอย่างอื่น กำหนดเวลาที่จะต้องไปทำสัญญาซื้อขายจะต้องถือตามสัญญาดังกล่าวคือกำหนด 7 วัน แต่ได้ความว่าเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2518 หลังจากที่โจทก์ทำสัญญาจองบ้านและที่ดินหนึ่งเดือนนายชัยยง
ดีสมโชค กรรมการของบริษัทจำเลยได้ยื่นคำร้องต่อนายทะเบียนเขตบางกะปิ ขอย้ายโจทก์ทั้งสองกับน้อง ๆ รวม 6 คนเข้าไปอยู่ในบ้านพิพาทตามเอกสารหมาย จ.1 อันเป็นการแสดงว่าบริษัทจำเลยมิได้ถือเอากำหนดเวลา 7 วัน ตามสัญญาจองบ้านและที่ดินเป็นข้อผิดสัญญาโดยเคร่งครัดดังที่ศาลชั้นต้นได้วินิจฉัยไว้ นอกจากนี้ยังปรากฏว่าจำเลยได้ให้โจทก์ที่ 1 ที่ 2 ทำใบมอบอำนาจลงวันที่ 24 ตุลาคม 2518 ให้นายพูนศักดิ์เวชสิทธิ ทนายความไปทำสัญญาซื้อขายกับจำเลยและทำนิติกรรมจำนองที่ดินที่ซื้อกับบริษัทกรุงเทพเคหะ จำกัด ตามเอกสารหมาย ล.9 ถึง ล.12 ซึ่งแสดงว่าฝ่ายจำเลยพร้อมที่จะโอนขายบ้านและที่ดินให้โจทก์ตามสัญญา แม้เวลาจะล่วงเลยจากวันทำสัญญาจองมาหนึ่งเดือนเศษแล้วก็ตาม ฉะนั้น บริษัทจำลยจะถือเอาเหตุที่โจทก์ที่ 1 ไม่ทำสัญญาซื้อขายบ้านและที่ดินที่จองภายในกำหนดเวลาตามเอกสาร จ.1 เป็นข้อผิดสัญญาหาได้ไม่"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
