คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้โจทก์จำเลยหย่าขาดจากการเป็นสามีภริยากันให้จำเลยไปจดทะเบียนหย่ากับโจทก์ มิฉะนั้นให้ถือเอาคำพิพากษาเป็นการแสดงเจตนาของจำเลย และให้โจทก์ชำระเงิน 223,000 บาท แก่จำเลยศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ที่โจทก์ตั้งประเด็นมาในฎีกาด้วยว่า พยานจำเลยที่นำสืบมาฟังได้ว่า โจทก์ได้มอบของหมั้นทั้งหมดให้จำเลยในวันที่ 6 ตุลาคม 2521 ภายหลังที่โจทก์จำเลยจดทะเบียนสมรสกันแล้ว จึงไม่เป็นของหมั้นตามกฎหมายนั้น เห็นว่า ในส่วนที่เกี่ยวกับของหมั้นนี้ปรากฏข้อต่อสู้ตามคำให้การแก้ฟ้องแย้งของโจทก์เพียงว่าโจทก์ไม่เคยเกี่ยวข้องในทรัพย์สินที่จำเลยกล่าวอ้างว่าเป็นของหมั้น โจทก์ไม่เคยเก็บรักษาทรัพย์สินของจำเลย ทั้งสินทรัพย์ที่จำเลยกล่าวอ้างมานั้นจะเป็นของหมั้นหรือไม่โจทก์ยังไม่ทราบ เพราะในการหมั้นจำเลยได้กระทำโดยกระทันหันซึ่งโจทก์ได้ขอยืมแหวนของเพื่อนหมั้นไว้ก่อนโดยแจ้งให้จำเลยได้ทราบแล้ว
ส่วนของหมั้นที่แท้จริงโจทก์ได้ออกให้ฝ่ายจำเลยเป็นเงิน 100,000 บาท ไปจัดซื้อเอาเอง สำหรับเรื่องของหมั้นโจทก์ทราบว่าจำเลยได้ให้บิดามารดาของจำเลยไปจำนำนำเงินมาช่วยในการผลิตเหล้าออกจำหน่าย ซึ่งโจทก์ไม่ได้เกี่ยวข้องด้วย แม้ในชั้นฎีกาตามฎีกาโจทก์หน้า 2 โจทก์ก็รับอยู่ว่าโจทก์ได้ให้การแก้ฟ้องแย้งจำเลยมีใจความโดยสรุปดังกล่าวนี้ จึงเป็นที่เห็นได้ว่าโจทก์มิได้ให้การต่อสู้คดีไว้แต่อย่างใดว่าโจทก์ได้มอบของหมั้นทั้งหมดตามฟ้องแย้งให้กับจำเลยในภายหลังวันที่โจทก์จำเลยได้จดทะเบียนสมรสกัน จึงไม่เป็นของหมั้นตามกฎหมาย ในชั้นอุทธรณ์โจทก์ก็มิได้ตั้งประเด็นข้อนี้มาในอุทธรณ์ของโจทก์ ฎีกาของโจทก์ในประเด็นข้อนี้จึงเป็นเรื่องนอกประเด็นตามคำให้การแก้ฟ้องแย้งโจทก์และไม่เกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน
ศาลฎีกาวินิจฉัยให้ไม่ได้คดีคงมีประเด็นตามฎีกาโจทก์เพียงว่า แหวนเพชร 1 วง สร้อยคอพร้อมจี้เพชร 1 เส้น สร้อยข้อมือเพชร1 เส้น และต่างหูเพชร 1 คู่ ตามฟ้องแย้งเป็นของหมั้นที่โจทก์มอบให้จำเลยหรือไม่ เพียงใด"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
