คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยยืมเงินโจทก์ไปหลายครั้งโดยมิได้ทำเป็นหนังสือ ต่อมาจำเลยทำหนังสือรับสภาพหนี้ให้แก่โจทก์ เมื่อถึงกำหนดแล้วจำเลยไม่ชำระจำเลยให้การว่าจำเลยไม่เคยยืมเงินโจทก์ หนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง โจทก์จำเลยร่วมกันทำขึ้นด้วยเจตนาลวงเจ้าหนี้ของโจทก์ เป็นโมฆะ หากฟังว่าหนังสือนี้มีผลบังคับตามกฎหมาย จำเลยก็ชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้แก่ผู้มีชื่อแทนโจทก์ไปแล้ว หากถือไม่ได้ว่าการชำระหนี้แทนโจทก์ดังกล่าวเป็นการชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้ จำเลยก็ขอหักกลบลบหนี้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่าคำให้การจำเลยไม่ชัดแจ้งว่ารับหรือปฏิเสธ เป็นคำให้การที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสองจำเลยรับว่าทำหนังสือรับสภาพหนี้ไว้กับโจทก์
งดสืบพยาน พิพากษาให้จำเลยชำระหนี้แก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำให้การจำเลยมีใจความว่าหนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง โจทก์จำเลยร่วมกันทำขึ้นด้วยเจตนาลวง หากจะฟังว่าหนังสือนี้มีผลบังคับตามกฎหมาย จำเลยก็ชำระหนี้แก่เจ้าหนี้ของโจทก์แทนโจทก์ไปแล้วหากถือไม่ได้ว่าการชำระหนี้ดังกล่าวเป็นการชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้จำเลยก็ขอหักกลบลบหนี้ เมื่อหักแล้วถือว่าหนี้ตามสัญญารับสภาพหนี้ได้ชำระแล้ว คำให้การจำเลยไม่ชัดแจ้งว่าจำเลยยอมรับหรือปฏิเสธข้ออ้างในฟ้องของโจทก์ โดยให้การตอนแรกว่าหนังสือรับสภาพหนี้ทำขึ้นด้วยเจตนา เพื่อใช้ลวงเจ้าหนี้ของโจทก์ ไม่มีผลบังคับต่อกัน แล้วให้การอีกว่าถ้าหนังสือรับสภาพหนี้ใช้บังคับได้
จำเลยก็ชำระหนี้ตามหนังสือรับสภาพหนี้ให้เจ้าหนี้โจทก์แทนโจทก์แล้ว คำให้การของจำเลยดังนี้มีทั้งปฏิเสธว่าหนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้องไม่มีผลบังคับและมีผลบังคับ เป็นคำให้การที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 177 วรรคสอง ในคำให้การจำเลยรับแล้วว่าจำเลยทำหนังสือรับสภาพหนี้ที่โจทก์นำมาฟ้อง โจทก์ไม่จำต้องสืบพยานอีกพิพากษายืน
