คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม 2490 เวลากลางวันจำเลยได้บังอาจมีธนบัตรปลอมฉบับละ 20 บาท จำนวน 40 ฉบับไว้จำหน่ายโดยรู้อยู่ว่าเป็นธนบัตรปลอม แล้วจำเลยนำธนบัตรปลอมที่จำเลยมีไว้ดังกล่าวไปเที่ยวซื้อโคกระบือจากราษฎร จำเลยปฏิเสธศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ ฟังว่าจำเลยกระทำผิดจริงดังฟ้องโดยจำเลยใช้ธนบัตรปลอมฉบับละ 20 บาท 40 ฉบับนั้นไปซื้อวัวนายทอง 2 ตัวเป็นเงิน 800 บาท ให้จำคุกจำเลย 10 ปี ตามมาตรา 203(3) ที่แก้ไขเพิ่มเติมธนบัตรของกลางริบจำเลยฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยมีผิดจริงดังโจทก์หาที่จำเลยฎีกาว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมโดยปิดนามนายทองไม่ให้โอกาสจำเลยต่อสู้ จำเลยเสียเปรียบและหลงต่อสู้นั้น เห็นว่าไม่ใช่เป็นข้อสาระสำคัญในองค์ความผิด และจำเลยไม่ได้ยกขึ้นต่อสู้มาแต่ต้น ทั้งจำเลยไม่หลงข้อต่อสู้อย่างใด
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
