คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดปลายแหลมแทงนางสังข์โดยเจตนาฆ่า เป็นเหตุให้นางสังข์ถึงแก่ความตาย ในเวลาเดียวกันจำเลยได้ใช้มีดดังกล่าวแทงเด็กชายเอนกหลายทีโดยเจตนาฆ่าเป็นเหตุให้เด็กชายเอนกถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๙๑, ๒๘๘ ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๒ ริบมีดของกลาง
จำเลยให้การรับสารภาพ แต่ขอสืบพยานถึงสาเหตุที่ได้กระทำความผิด
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นอนุญาต ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียว พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ลงโทษจำคุกและริบของกลาง
โจทก์อุทธรณ์ ขอให้ลงโทษจำเลยเป็น ๒ กรรมตามฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า
ที่โจทก์ฎีกาว่านอกจากจำเลยเจตนาฆ่านางสังข์ภรรยาแล้ว จำเลยยังมีเจตนาฆ่าเด็กชายเอนกบุตรจำเลยด้วย ถือได้ว่าเป็นการกระทำความผิดหลายกรรมนั้น เห็นว่าสาเหตุที่จำเลยใช้มีดแทงนางสังข์ภรรยาเนื่องจากเข้าใจว่านางสังข์มีชู้และโกรธนางสังข์มาก ส่วนเด็กชายเอนกหาได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการนี้ด้วยไม่ และโจทก์ไม่มีพยานรู้เห็นขณะจำเลยใช้มีดแทงนางสังข์และแทงเด็กชายเอนก จึงฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าเด็กชายเอนกด้วย เมื่อพิเคราะห์คำของจำเลยที่ว่าจำเลยใช้มีดแทงนางสังข์ขณะนางสังข์อุ้มเด็กชายเอนก มีดที่จำเลยแทงนางสังข์ได้ถูกเด็กชายเอนกด้วย ประกอบกับลักษณะบาดแผลของนางสังข์กับเด็กชายเอนกในรายงานการชันสูตรพลิกศพด้วยแล้วแสดงว่าขณะที่จำเลยแทงนางสังข์นั้น
นางสังข์อุ้มเด็กชายเอนกทางข้างขวาและนางสังข์คงจะหลบมีดที่จำเลยแทงนางสังข์ด้วย จึงได้ลักษณะบาดแผลที่ปรากฏในตัวของผู้ตายทั้งสองคนเช่นนั้น คำของจำเลยจึงประกอบด้วยเหตุผลเชื่อได้ว่าเป็นความจริง การที่จำเลยใช้มีดแทงนางสังข์และมีดไปถูกเด็กชายเอนกด้วย แม้เด็กชายเอนกจะถูกมีดหลายครั้งมีบาดแผลหลายแห่งก็เป็นการแทงเพื่อเจตนาฆ่านางสังข์เท่านั้น การกระทำของจำเลยจึงเป็นการกระทำผิดกรรมเดียว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
