คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้มีดฟันทำร้ายนางสมคิด สุขศรี และนางประคองสุขศรี ถึงแก่ความตายโดยเจตนาฆ่าและฟันทำร้ายนางสมควร เสือเณร โดยเจตนาฆ่า แต่ไม่ถูกอวัยวะสำคัญ นางสมควรจึงไม่ถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80, 91 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 2 และริบมีดของกลางจำเลยให้การว่า จำเลยกระทำผิดตามฟ้องจริง แต่กระทำโดยเหตุบันดาลโทสะศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80 ประกอบด้วยมาตรา 72, 91 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 11 ข้อ 2 ความผิดตามมาตรา 288, 72 ลงโทษจำคุกจำเลยกระทงละ 6 ปี รวม 2 กระทง เป็นโทษจำคุก 12 ปี ความผิดตามมาตรา 288,80, 72 ลงโทษจำคุก 4 ปี รวม 3 กระทงเป็นโทษจำคุก 16 ปี ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา 78 คงให้จำคุกจำเลย 8 ปี มีดของกลางให้ริบโจทก์อุทธรณ์ว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นบันดาลโทสะศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาที่โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นบันดาลโทสะ เพราะจำเลยได้ร่วมทะเลาวิวาทด้วยนั้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยไม่ได้ร่วมทะเลาะวิวาทด้วย และคดีนี้ศาลล่างทั้งสองพิพากษายืนกันมาให้เรียงกระทงลงโทษซึ่งแต่ละกระทงความผิดจำคุกไม่เกิน 5 ปี ฎีกาของโจทก์จึงต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218ปัญหาข้อกฎหมายที่โจทก์ฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงยุติเพียงว่าผู้ตายทั้งสองด่าว่าและแสดงกิริยาหยาบคายต่อจำเลยเท่านั้นไม่ปรากฏว่านางสมควร เสือเณร ผู้เสียหายด่าว่าจำเลยด้วย แต่กลับถูกจำเลยไล่ฟันได้รับบาดเจ็บ การกระทำของจำเลยจึงไม่เป็นบันดาลโทสะนั้น
ศาลฎีกาเห็นว่า แม้ผู้เสียหายจะไม่ได้ร่วมด่าว่าจำเลย แต่ผู้เสียหายก็มาพัวพันอยู่ในบริเวณที่เกิดเหตุ เสมือนเป็นกำลังสนับสนุนในฐานะเป็นพวกของฝ่ายผู้ตายซึ่งเป็นพี่สาวเพื่อให้ฮึกเหิมยิ่งขึ้น ถือได้ว่าจำเลยกระทำต่อผู้เสียหายโดยบันดาลโทสะด้วยพิพากษายืน
