คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยสมคบกันใช้มีดโต้ ไม้คาน เก้าอี้ และชามกระเบื้องเป็นสาตราวุธกลุ้มรุมทำร้ายร่างกาย ฮ.บาดเจ็บสาหัสถึงทุพพลภาพประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า ๒๐ วัน และไม่สามารถประกอบการเลี้ยงชีพได้โดยปกติเกินกว่า ๒๐ วัน จำเลยทั้ง ๔ ให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยที่ ๑ ผิด ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๕๖ ให้จำคุก ๒ ปี จำเลยที่ ๒ ผิด ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๕๔ จำคุก ๓ เดือน แต่ให้รอการลงอาญา ยกฟ้องปล่อยจำเลยที่ ๓ ที่ ๔ ริบของกลาง ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงตามศาลชั้นต้นว่า จำเลยที่ ๑ ใช้ไม้คานทำร้าย ฮ.แขนหักที่แขนซ้ายและที่ไหล่ ต้องเข้าเฝือกอยู่ ๒ เดือนเศษ ต้องนอนอยู่กับที่ ๑๐ วัน เมื่อเบิกความทำงานไม่ได้เป็นปกติ ที่แขนซ้ายถืออะไรไม่ได้ ยังปวดและชาอยู่ แต่เห็นว่าอาชีพของ ฮ.ขายส่งน้ำปลา ซึ่งอาจไม่ต้องขนเองก็ได้ ยังถือว่ามีผลถึงสาหัสตามคำฟ้องไม่ได้ พิพากษาแก้บทลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามมาตรา ๒๕๔ ส่วนโทษคงเดิม
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า การวินิจฉัยว่า การประทุษร้ายต่อร่างกายจะมีผลกระทำให้ผู้ถูกประทุษร้ายถึงความทุพพลภาพหรือพยาธิ มีอาการประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า ๒๐ วัน หรือถึงไม่สามารถประกอบการหาเลี้ยงชีพได้โดยปกติเพราะความทุพพลภาพเกิน ๒๐ วัน เป็นการวินิจฉัยในข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๒๑๘
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้ยกฎีกา
