Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1699/2512

พ.ศ. 2512 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

คดีที่ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์โดยฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยร่วมกันจัดพิมพ์หนังสือออกโฆษณาจริง แต่ข้อความนั้นไม่ใช่เรื่องดูหมิ่นเจ้าพนักงานหรือศาลหรือละเมิดอำนาจศาล จำเลยอุทธรณ์ว่าจำเลยไม่ได้ร่วมกันจัดพิมพ์หนังสือหมิ่นประมาทตามฟ้อง และฟ้องโจทก์เคลือบคลุมนั้น ถือว่าเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามอุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 มาตรา 22 ส่วนที่อุทธรณ์ว่าฟ้องเคลือบคลุมนั้นไม่เป็นสาระแก่คดีอันควรรับไว้วินิจฉัย

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

ป.อ. มาตรา 136 ป.อ. มาตรา 198 ป.วิ.พ. มาตรา 242 ป.วิ.อ. มาตรา 15 ป.วิ.อ. มาตรา 193 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 มาตรา 22

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามร่วมกันจัดพิมพ์หนังสือออกโฆษณาดูหมิ่นเจ้าพนักงาน ดูหมิ่นศาลและผู้พิพากษา กับละเมิดอำนาจศาลขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 136, 198, 83จำเลยทั้งสามให้การปฏิเสธศาลแขวงพระนครเหนือฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 ได้ร่วมกันจัดพิมพ์หนังสือจริงแต่ข้อความไม่ใช่เรื่องดูหมิ่นเจ้าพนักงานหรือดูหมิ่นศาลหรือละเมิดอำนาจศาล ส่วนจำเลยที่ 3 ฟังไม่ได้ว่าได้มีส่วนร่วมกระทำตามฟ้อง พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ที่ 2จำเลยที่ 1 ที่ 2 อุทธรณ์ว่า พยานหลักฐานโจทก์ฟังไม่ได้ว่าจำเลยที่ 1 ที่ 2 ร่วมกันจัดพิมพ์หนังสือหมิ่นประมาท ฟ้องโจทก์เคลือบคลุม ขอให้พิพากษายกฟ้องศาลแขวงพระนครเหนือเห็นว่า

อุทธรณ์ของจำเลยแม้จะมีข้อความตำหนิการวินิจฉัยของศาลแต่มิได้คัดค้านในการที่ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องไม่มีลักษณะเป็นอุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้นตามมาตรา 193 จึงไม่รับอุทธรณ์จำเลยที่ 1 ที่ 2 อุทธรณ์คำสั่งศาลแขวงพระนครเหนือที่ไม่รับอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งให้ยกคำร้องอุทธรณ์ของจำเลยทั้งสองเสียจำเลยที่ 1 ที่ 2 ฎีกาขอให้รับอุทธรณ์จำเลยศาลฎีกาเห็นว่า ที่จำเลยที่ 1 ที่ 2 อุทธรณ์ว่า ไม่ได้ร่วมกันจัดพิมพ์หนังสือหมิ่นประมาทตามฟ้องนั้น เป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริงต้องห้ามอุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. 2499 มาตรา 22 ส่วนข้อที่อุทธรณ์ว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุมนั้น เป็นข้อกฎหมายเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน แต่ก็ไม่เป็นสารแก่คดีอันควรรับไว้วินิจฉัย

ผลคำพิพากษา

พิพากษายืน

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
จินตา บุณยอาคม · บัญญัติ สุขารมณ์ · วินัย ทองลงยา
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5160/2533

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยในความผิดฐานยักยอก ซึ่งมีระวางโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 6,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับเมื่อศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์ จึงต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ศาลชั…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4479/2565

คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยที่ 1 ตลอดชีวิต ตาม ป.อ. มาตรา 288 จำเลยที่ 1 ยื่นอุทธรณ์เกินกำหนด ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 และส่งสำนวนไปยังศาลอุทธรณ์ภาค 8 พิจารณาคดีในส่วนข…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3629/2562

ป.วิ.อ. มาตรา 170 วรรคหนึ่ง บัญญัติว่า "คำสั่งของศาลที่ให้คดีมีมูลย่อมเด็ดขาด แต่คำสั่งที่ว่าคดีไม่มีมูลนั้น โจทก์มีอำนาจอุทธรณ์ฎีกาได้ตามบทบัญญัติว่าด้วยลักษณะอุทธรณ์ฎีกา" ซึ่งหมายความว่า การอุทธรณ์ห…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9640/2557

ศาลชั้นต้นวินิจฉัยเฉพาะเรื่องแจ้งความเท็จเกี่ยวกับเรื่องยักยอกเงินว่า จำเลยแจ้งข้อความเท็จ ให้จำคุก 1 ปี ข้อหาอื่นให้ยก ย่อมถือว่าศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องในความผิดฐานแจ้งข้อความอันเป็นเท็จเกี่ยวกับวันท…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 370/2556

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยที่ 4 ตลอดชีวิต จำเลยที่ 4 ยื่นอุทธรณ์เกินกำหนด ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 4 เมื่อคดีขึ้นสู่การพิจารณาของศาลอุทธรณ์ภาค 5 ศาลอุทธรณ์ภาค 5 ได้พิจารณาตาม ป.วิ.…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้