คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเป็นลูกจ้างทำงานในหน่วยคลังอาวุธแจ๊สแม็คจังหวัดอุดรธานี ในหน้าที่ล่ามและจ่ายเงินเดือนด้วย โจทก์ทำงานมีหน้าที่เป็นคนยามเฝ้าคลังอาวุธได้รับเงินเดือนงวดแรก 822 บาท งวดที่สอง 205 บาท เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม 2508 เวลากลางวันจำเลยได้รับมอบเช็ค 1 ฉบับจากสำนักงานในกรุงเทพฯ เพื่อจ่ายเป็นเงินเดือนโจทก์ แต่จำเลยทุจริตยักยอกเอาเช็คจำนวนเงิน 822 บาท ของโจทก์ไปเป็นประโยชน์ส่วนตัวหรือผู้อื่นเสีย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 353จำเลยให้การปฏิเสธว่าไม่ได้ทำผิดตามฟ้อง และให้การตัดฟ้องว่าการกระทำของจำเลยตามฟ้องไม่เป็นผิดฐานยักยอก โจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหาย ผู้เสียหายคือหน่วยงานคลังอาวุธแจ๊สแม็ค โจทก์ไม่มีสิทธินำคดีมาฟ้องจำเลยศาลชั้นต้นเห็นว่า
คดีพอวินิจฉัยได้จึงงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่า ตามฟ้องจำเลยเป็นลูกจ้างหน่วยคลังอาวุธแจ๊สแม็คได้รับมอบหมายจากสำนักงานกรุงเทพฯ ให้จ่ายเงินเดือนคนงานรวมทั้งโจทก์ด้วย การที่สำนักงานกรุงเทพฯ ส่งเช็คมาเพื่อจ่ายเป็นเงินเดือนโจทก์นั้นเป็นเรื่องสำนักงานกรุงเทพฯ มอบหน้าที่ให้จำเลย ไม่ใช่โจทก์มอบหมายแม้จำเลยจะยักยอกเงินไปไม่จ่ายให้โจทก์ ก็เป็นเรื่องที่โจทก์จะว่ากล่าวกับสำนักงานกรุงเทพฯ ซึ่งเป็นนายจ้างของโจทก์โดยตรง เช็คที่จำเลยรับมาดังฟ้องมิใช่ของโจทก์ โจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหายไม่มีอำนาจฟ้อง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์จำเลยเป็นลูกจ้างหน่วยแจ๊สแม็คจังหวัดอุดรธานี คดีนี้ปรากฏอยู่แล้วว่าเช็คนั้นจำเลยได้รับมอบหมายจากสำนักงานกรุงเทพฯ แม้จะเป็นเช็คที่ได้รับมอบหมายมาเพื่อให้จำเลยจ่ายให้โจทก์ เป็นเงินเดือนที่โจทก์ทำงานเป็นลูกจ้างหน่วยแจ๊สแม็คจังหวัดอุดรธานีก็ดี เมื่อจำเลยยังไม่ได้จ่ายให้โจทก์ โจทก์ยังไม่ได้รับ เช็คนั้นก็ยังไม่เป็นของโจทก์ เมื่อโจทก์มิได้เป็นเจ้าของเช็ค การกระทำที่โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยมีเจตนาทุจริตยักยอกเช็คนั้นไป จึงไม่ใช่เป็นเรื่องที่จำเลยกระทำต่อทรัพย์ของโจทก์ดังฟ้อง โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายตามกฎหมาย ไม่มีอำนาจฟ้องพิพากษายืน
