คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยร่วมกันรับผิดชำระค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ในการที่จำเลยที่ 1 ขับรถโดยประมาทเป็นเหตุให้ชนเสาไฟฟ้าของโจทก์ชำรุดเสียหายจำเลยที่ 1 ให้การรับว่าได้ทำละเมิดต่อโจทก์จริงตามฟ้องจำเลยที่ 2 ถึงที่ 4 ให้การปฏิเสธความรับผิดศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ที่ 2 ร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ให้ยกฟ้องจำเลยที่ 3 ที่ 4จำเลยที่ 2 อุทธรณ์และยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่า คดีต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริง ไม่รับอุทธรณ์จำเลยที่ 2 อุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้จำเลยนำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันมาวางศาลภายใน 7 วัน ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234ก่อนครบกำหนดเวลาแล้ว
จำเลยที่ 2 ไม่นำเงินมาชำระหรือหาประกันมาวางศาล ศาลชั้นต้นส่งสำนวนไปศาลอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่า จำเลยที่ 2 อุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์โดยมิได้นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด จึงไม่รับพิจารณาอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 2จำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้จำเลยที่ 2 นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันมาวางศาลภายในกำหนด จำเลยที่ 2 มีหน้าที่ที่จะต้องปฏิบัติตามคำสั่งนั้น จะอ้างว่าได้ยื่นคำร้องขอทุเลาการบังคับไว้ก่อนแล้วหาได้ไม่ เพราะการอุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่รับอุทธรณ์นั้น ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 234 บัญญัติไว้โดยชัดแจ้งว่าจะต้องนำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันให้ไว้ต่อศาล
ดังนั้น จะนำวิธีการขอทุเลาการบังคับดังเช่นการยื่นอุทธรณ์คำพิพากษามาใช้บังคับหาได้ไม่ เมื่อจำเลยที่ 2 ไม่นำเงินมาชำระตามคำพิพากษาหรือหาประกันมาวางศาลภายในเวลาที่ศาลชั้นต้นกำหนด อันเป็นการฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามคำสั่งศาล ที่ศาลอุทธรณ์ไม่รับวินิจฉัยอุทธรณ์คำสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 2 ศาลฎีกาจึงเห็นพ้องด้วย ทั้งไม่จำต้องวินิจฉัยว่าอุทธรณ์ของจำเลยที่ 2 เป็นปัญหาข้อกฎหมายหรือไม่พิพากษายืน
