คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยที่ 1 มีกำหนด 3 ปีตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 256(6), 257 เพิ่มโทษตามมาตรา 72 อีก 1 ใน 3 เป็น 4 ปี พ้นโทษแล้วส่งไปกักกันตามพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ. 2479 มาตรา 4, 8, 9 อีก 3 ปี ส่วนจำเลยที่ 2 พิพากษายกฟ้องจำเลยที่ 1 ผู้เดียวอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยที่ 1 ฎีกา ขอความกรุณาให้งดและลดโทษกักกันศาลฎีกาเห็นว่า คดีเรื่องนี้
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 5 ปี และกำหนดโทษกักกันก็ไม่เกิน 5 ปี จำเลยจะฎีกาขอให้ลดโทษกักกัน อันเป็นเรื่องเกี่ยวแก่ดุลยพินิจของศาล ซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริงนั้นไม่ได้ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218จึงให้ยกฎีกาจำเลยเสีย
