เนื้อความคำพิพากษา
บ้านโจทย์ตั้งอยู่ในตำบลที่ไม่เคยมีผู้ใดตั้งโรงสี จำเลยตั้งโรงสีข้าวใช้เครื่องไอน้ำติดกับบ้านโจทย์ เท่าได้ออกจากปล่องไฟโรงสีข้าว จำเลยตกในห้องเรือนโจทย์ ทำให้เสื้อผ้าสกปรก แลลงในอาหารที่นำมาตากที่ระเบียง แลเท่าจับหลังคาใช้น้ำฝนไม่ได้ ทำให้ต้นไม้เสียหาย วันหนึ่งในเดือนสิงหาคมโจทย์ได้กวาดรวมเท่าแกลบที่ตกบนชานบานโจทย์ ยาว ๔ วา กว้าง ๓ วา ได้ถึง ๑ ปี้บ น้ำมันก๊าดเต็ม ๆ ศาลฎีกาตัดสินว่า การกระทำของจำเลยนี้ทำให้โจทย์ได้รับความเดือนร้อนรำคาญซึ่งทำให้ร่างกายปราศจากความสุขสำราญ แลเป็นการเสียหายต่อทรัพย์สมบัติของโจทย์อีกส่วนหนึ่งด้วย แลว่าการกระทำของจำเลยนี้เป็นความผิดฐานก่อความรำคาญนิวแซนซ์โดยตรง ให้ห้ามจำเลยให้ระงับเท่าแกลบไม่ให้ตกในบ้านโจทย์ตามคำพิพากษาศาลล่าง ซึ่งบังคับไว้ว่าให้ระงับโดยวิธีใด
ๆ ที่จำเลยสามารถจะทำได้ อำนาจที่ศาลจะบังคับให้ค่าเสียหายฤาให้ห้าม ฤาจะบังคับให้ทั้ง ๒ สถานสำหรับความรำคาญเดือดร้อน (นิวแซนซ์) เช่นนี้นั้น แม้จะไม่มีบ่งไว้เปนพระราชบัญญัติก็ดี ศาลก็ย่อมได้อำนาจเช่นนี้มาจากหลักแห่งกฎหมายเรื่องประทุษร้ายส่วนแพ่ง บุคคลทุกคนมีอำนาจที่จะใช้ที่ของตนทำประโยชน์อย่างใดอย่างหนึ่ง เมื่อไม่มีกฎหมายห้าม แต่บุคคลผู้นั้นจะต้องงดเว้นไม่กระทำอะไรให้เป็นการตัดสิทธิผู้อื่น คดีเรื่องนิวแซนซ์ทุกเรื่องศาลต้องตัดสินตามรูปความ แลจะต้องพิจารณาดูถึงเหตุผลแวดล้อมต่าง ๆ ในกรณีย์เรื่องนั้นประกอบกันเป็นเรื่อง ๆ ไป.()
