คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์รับประกันภัยสินค้าข้าวโพด จำเลย 1,000กระสอบ ให้แก่บริษัท จี.เปรมจี จำกัด ขนส่งทางทะเลจากท่าเรือกรุงเทพ ด้วยเรือซาอุดีแชลเล็นเจอร์ ไปยังประเทศซาอุดิอาระเบียเพื่อส่งมอบให้แก่บริษัทแอลฮินดีพอลตรี้ฟาร์มผู้ซื้อ จำเลยมีอาชีพรับจ้างขนส่งทางทะเลเป็นทางการค้าปกติ ได้ร่วมกับผู้ขนส่งซึ่งอยู่ในต่างประเทศเป็นผู้ขนส่งสินค้ารายนี้ได้รับข้าวโพดบรรทุกลงเรือซาอุดีแชลเล็นเจอร์ จำเลยเก็บค่าระวางเรือ และออกใบตราส่งให้แก่บริษัท จี.เปรมจี จำกัด เมื่อเรือไปถึงประเทศซาอุดีอาระเบียปรากฏว่าข้าวโพดขาดจำนวนไป 300 กระสอบ บริษัทผู้ซื้อเรียกให้โจทก์และบริษัทมิดเดิลอีสต์ชิปปิ้ง ซึ่งเป็นเอเย่นต์ ของ ผู้ขนส่งในประเทศซาอุดีอาระเบีย
ชดใช้ค่าเสียหาย แต่ผู้ขนส่งไม่จ่าย โจทก์จึงชดใช้ค่าเสียหายให้บริษัทแอลฮินดีพอลตรีฟาร์มเป็นเงิน6,154.80 ดอลลาร์ สหรัฐ ขอให้บังคับจำเลยใช้เงิน 153,978.52 บาทให้โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า จำเลยประกอบกิจการ เป็นนายหน้าให้กับทั้งผู้ตราส่งและขนส่งแล้วแต่ฝ่ายใดจะติดต่อมายังจำเลย จำเลยไม่ได้เข้าเป็นตัวแทนหรือเป็นสำนักงานสาขาของผู้ขนส่งจากต่างประเทศเมื่อจำเลยติดต่อให้ บริษัท จี.เปรมจี จำกัด ผู้ตราส่งกับบริษัทซาอุดีฟาร์อีสต์ไลน์ ผู้ขนส่งตกลงทำสัญญาขนส่งสินค้า และจัดสินค้าลงเรือเรียบร้อยแล้ว จำเลยเพียงได้รับค่าบำเหน็จนายหน้ารวมกับค่าใช้จ่ายจากบริษัทซาอุดีฟาร์อีสต์ไลน์ เป็นค่าตอบแทน หาได้ร่วมทำการขนส่งไม่
ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้จำเลยชำระเงินจำนวน141,861.22 บาท ให้โจทก์พร้อมดอกเบี้ยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า ข้อเท็จจริงได้ความตรงกันว่าบริษัท จี.เปรมจี จำกัด ต้องการส่งสินค้าข้าวโพด จำนวน 1,000กระสอบ ไปยังเมืองแดมแม็บ ประเทศซาอุดีอาระเบีย ได้ติดต่อกันจำเลย จำเลยรับจัดการโดยติดต่อให้บริษัทซาอุดีฟาร์อีสต์ไลน์ซึ่งเป็นบริษัทเดิน เรือรับจ้างขนส่งสินค้าทางทะเลให้ทำการขนส่งสินค้าข้าวโพดดังกล่าว เมื่อตกลงกันแล้วบริษัทจี.เปรมจี จำกัดได้นำสินค้าบรรทุกเรือซาอุดีแชลเล็นเจอร์ ของ บริษัทซาอุดีฟาร์อิสต์ไลน์ เมื่อวันที่ 3 มีนาคม 2527 เมื่อบรรทุกสินค้าลงเรือแล้ว
จำเลยได้ออกใบตราส่งสินค้าให้แก่บริษัท จี.เปรมจี จำกัดและเก็บค่าระวางเรือ และจำเลยเป็นผู้จ่ายค่าจ้างขนส่งแก่บริษัทอาร์.วาย.ทรานสปอร์ต จำกัด ผู้ขนส่งสินค้าลงเรือด้วย ในการที่เรือซาอุดีแชลเล็นเจอร์ เข้ามาในประเทศไทยนั้น จำเลยเป็นผู้มาติดต่อกับการท่าเรือแห่งประเทศไทย กองนำร่อง กรมเจ้าท่า ให้เรือเข้าเทียบท่าบรรทุกสินค้าตามที่ตกลงกัน เมื่อเรือจะออกจากประเทศไทยก็ปรากฏว่าจำเลยเป็นผู้ติดต่อกับการท่าเรือแห่งประเทศไทยกองนำร่อง กรมเจ้าท่า และเจ้าหน้าที่ศุลกากร เพื่อให้เรือนั้นออกจากประเทศไทย เห็นได้ว่าจำเลยได้ดำเนินงานขนส่งสินค้ารายนี้ในลักษณะร่วมกับบริษัทซาอุดีฟาร์ อีสต์ไลน์ โดยวิธีแบ่งหน้าที่กันดำเนินงาน และแบ่งผลประโยชน์ด้วยกัน มิใช่จำเลยเป็นเพียงนายหน้าตามที่ต่อสู้ไว้ในคำให้การพิพากษายืน.
