คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เป็นอาจารย์ 1 โรงเรียนวัดน้อยในได้รับแต่งตั้งให้เป็นครูเวรรักษาการณ์ จำเลยที่ 2 ที่ 3 เป็นลูกจ้างประจำและเป็นคนงานทำหน้าที่ภารโรงเวรรักษาการณ์ จำเลยทั้งสามนอนหลับในเวลากลางคืนตลอดคืน ไม่ออกตรวจตราบริเวณตามหน้าที่ด้วยความประมาทเลินเล่อ เป็นเหตุให้คนร้ายเข้าไปลักเอาเครื่องพิมพ์ดีดของโรงเรียน 16 เครื่อง เป็นเงิน 57,310 บาท ขอให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงินค่าเสียหาย 57,310 บาท พร้อมดอกเบี้ยจำเลยที่ 1 ที่ 2 ให้การทำนองเดียวกันว่า การตั้งเวรรักษาการณ์เพื่อดูแลป้องกันมิให้เกิดอัคคีภัย ไม่ใช่เป็นยามเฝ้าขโมย จำเลยที่ 1 เป็นอาจารย์มีหน้าที่สอนหนังสือ จำเลยที่ 2 เป็นภารโรงมีหน้าที่ดูแลความสะดวกและซ่อมแซมทรัพย์สิน ไม่มีหน้าที่เป็นยามวันเกิดเหตุ จำเลยที่ 1 ที่ 2 ตรวจตรารอบคอบแล้ว ไม่มีเหตุการณ์ผิดปกติ การที่คนร้ายงัดกุญแจเข้ามาเป็นเหตุสุดวิสัย ขอให้ยกฟ้องจำเลยที่ 3 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ตามคำสั่งโรงเรียนวัดน้อยในที่ 11/2525เอกสารหมาย ล.8 เป็นเรื่องแต่งตั้งครูอาจารย์คนงานอยู่เวรรักษาราชการและผู้ตรวจเวร โดยอ้างถึงหนังสือกรมสามัญศึกษาด่วนมากที่ ศธ 0801/25018 ลงวันที่ 10 กรกฎาคม 2523 เรื่อง การรักษาความปลอดภัยเกี่ยวกับสถานที่ราชการ คำสั่งดังกล่าวไม่ได้กำหนดหน้าที่เวรรักษาราชการ แต่หน้าที่เวรรักษาราชการมีอยู่ที่สมุดบันทึกเวรประจำวันเอกสารหมาย จ.10 ซึ่งตามสมุดบันทึกเวรประจำวันเอกสารหมาย จ.10 กำหนดหน้าที่ของเวรว่า ข้อ (1) รับโทรเลขโทรศัพท์และหนังสือราชการที่มีมาถึงโรงเรียน (2) รักษาความปลอดภัยของสถานที่ราชการรวมทั้งป้องกันอัคคีภัยภายในบริเวณสถานที่ราชการควบคุมดูแลยามรักษาการณ์ของโรงเรียนให้ปฏิบัติหน้าที่โดยเคร่งครัด(3)
หากมีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นหรือเห็นควรรายงานด่วน ก็ให้รายงานให้ผู้บังคับบัญชาตามลำดับชั้นได้รับทราบเหตุการณ์ดังกล่าวทันที(4) บันทึกเหตุการณ์ลงในสมุดเวรและจัดส่งเอกสารทั้งหมดต่อหัวหน้าสถานศึกษาหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายก่อนที่จะออกเวร เมื่อพิจารณาคำสั่งดังกล่าวประกอบกับจำเลยทั้งสามไม่มีหน้าที่เป็นยามรักษาความปลอดภัยของโรงเรียนวัดน้อยในโดยตรง และทางโรงเรียนจัดที่นอนให้เวรยามด้วยแล้ว การอยู่เวรยามจึงเน้นหนักไปในทางป้องกันอัคคีภัย เมื่อห้องเก็บเครื่องพิมพ์ดีดที่หายปิดประตูใส่กุญแจอย่างแน่นหนา คนร้ายต้องใช้เครื่องมืองัดออก จึงสามารถเข้าไปในห้องได้ ทั้งนายไพฑูรย์ โตตาบ พยานโจทก์เบิกความตอบทนายจำเลยถามค้านว่า
จากการสอบสวนได้ความว่า ประตูเหล็กต่าง ๆ และประตูห้องได้มีการปิดเรียบร้อย นอกจากนี้ห้องเก็บเครื่องพิมพ์ดีดก็อยู่คนละชั้นกับที่จำเลยทั้งสามนอน และเป็นเรื่องธรรมดาที่คนร้ายจะต้องใช้ความระมัดระวังมิให้ผู้ใดรู้เห็น จำเลยทั้งสามได้เข้าเวรรักษาราชการตามหน้าที่ และปฏิบัติอย่างที่เคยปฏิบัติกันมาก่อนด้วยเห็นว่าจำเลยทั้งสามได้ใช้ความระมัดระวังตามวิสัยเช่นวิญญูชนทั่วไปจะพึงปฏิบัติในการดูแลทรัพย์สินของตนแล้ว เมื่อปรากฏว่า คนร้ายได้เล็ดลอดเข้าไปในอาคารโรงเรียนและงัดประตูห้องเก็บเครื่องพิมพ์ดีดลักเอาเครื่องพิมพ์ดีดของโรงเรียนไปในขณะที่จำเลยทั้งสามนอนหลับก็ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสามจงใจหรือประมาทเลินเล่อทำให้เครื่องพิมพ์ดีดของโรงเรียนสูญหาย จำเลยทั้งสามจึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ ที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
