คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยซื้ออุปกรณ์สระว่ายน้ำจากโจทก์เป็นเงิน๓๐,๖๙๘ บาท และให้โจทก์ติดตั้งให้ด้วยโดยคิดค่าติดตั้ง ๒,๗๕๐ บาทจำเลยชำระเงินแล้ว ๒๕,๐๐๐ บาท ยังค้างชำระ ๘,๔๔๘ บาท ขอให้บังคับจำเลยใช้พร้อมด้วยดอกเบี้ยนับแต่วันผิดนัด จำเลยต่อสู้ว่า ฟ้องเคลือบคลุม การซื้อขายไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง จำเลยเคยเป็นหนี้ค่าอุปกรณ์สระว่ายน้ำและค่าติดตั้งอยู่ ๘,๐๐๐ บาทเศษ แต่จะใช่รายที่โจทก์ฟ้องหรือไม่ไม่รับรอง แต่โจทก์บกพร่องในการติดตั้ง ทำให้จำเลยเสียหาย ๓,๕๐๐ บาทซึ่งโจทก์ตกลงให้หักเงินจำนวนนี้ได้ แต่ภายหลังไม่ยอม จำเลยจะต้องจ่ายเงินอีกเพียง ๕,๐๐๐ บาท ในการชี้สองสถาน ศาลชั้นต้นสอบถามจำเลยว่าจะต่อสู้อย่างไรแน่จำเลยแถลงว่าขอต่อสู้ว่า เป็นหนี้โจทก์อยู่ ๘,๐๐๐ บาท แต่จำเลยมีสิทธิหักค่าเสียหาย ๓,๕๐๐ บาท และต่อสู้ว่าฟ้องเคลือบคลุม และยอมสละข้อต่อสู้ข้อแรก
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินตามฟ้องพร้อมด้วยดอกเบี้ย
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม ส่วนประเด็นการซื้อขายราคาเกิน ๕๐๐ บาท โจทก์ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือนั้นจำเลยแถลงสละข้อต่อสู้แล้วไม่จำเป็นต้องยกขึ้นวินิจฉัยอีก อุทธรณ์ข้ออื่นก็ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ๑.
ที่จำเลยฎีกาว่า ฟ้องของโจทก์เคลือบคลุมนั้น เห็นว่าตามคำฟ้องของโจทก์ได้กล่าวไว้ว่า จำเลยสั่งซื้ออุปกรณ์สระว่ายน้ำจากโจทก์เป็นเงิน ๓๐,๖๙๘ บาท และค่าติดตั้งอีก ๒,๗๕๐ บาทชัดเจนพอที่จำเลยจะเข้าใจข้อหาได้แล้ว ที่โจทก์ไม่บรรยายรายละเอียดว่าอุปกรณ์สระว่ายน้ำมีอะไรบ้างนั้น เป็นรายละเอียดที่จะนำสืบในชั้นพิจารณา แม้ไม่บรรยายมาก็ไม่ทำให้ฟ้องเคลือบคลุม และโจทก์ไม่จำต้องบรรยายฟ้องว่า คนของจำเลยผู้ใดเป็นคนเซ็นรับของ เพียงแต่กล่าวว่าได้ส่งของให้จำเลยรับไปแล้ว ก็เป็นฟ้องที่ชอบแล้วส่วนเอกสารตามสำเนาท้ายฟ้องที่จำเลยว่าไม่มีคำแปลภาษาไทยรับฟังไม่ได้นั้น
ศาลฎีกาเห็นว่า เอกสารฉบับนี้นอกจากภาษาต่างประเทศยังมีข้อความภาษาไทยชัดเจนฟังได้ว่า ได้มีการซื้อขายอุปกรณ์สระว่ายน้ำ แม้จะไม่ได้แปลรายละเอียดซึ่งเป็นภาษาต่างประเทศก็รับฟังเอกสารฉบับนี้ได้ ๒.
ที่จำเลยฎีกาว่า การซื้อขายรายนี้เกินกว่า ๕๐๐ บาทต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือ แต่โจทก์ไม่บรรยายฟ้องว่ามีหลักฐานอะไรเพียงแต่ส่งเอกสารตามสำเนาท้ายฟ้องซึ่งเป็นภาษาต่างประเทศจึงฟังไม่ได้นั้น
ศาลฎีกาเห็นว่า ในปัญหาข้อนี้ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยได้สละข้อต่อสู้แล้วไม่วินิจฉัย จำเลยมิได้ฎีกาคัดค้านว่า จำเลยไม่ได้สละข้อต่อสู้ จึงไม่มีประเด็นที่จะวินิจฉัย ประเด็นตามปัญหาที่จำเลยฎีกาย่อมตกไป ๓.
ที่จำเลยฎีกาว่า มีสิทธิหักเงิน ๓,๕๐๐ บาทนั้น ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ความเสียหายเกิดจากคนของจำเลย และโจทก์ไม่ได้ตกลงยอมให้จำเลยหักเงินจำนวนนี้ ๔.
ที่จำเลยฎีกาว่า จะคิดดอกเบี้ยจากเงิน ๕,๐๐๐ บาทไม่ได้เพราะเงินจำนวนนี้จำเลยยอมรับผิดต่อโจทก์อยู่แล้ว แต่โจทก์ไม่ยอมรับเอาเองนั้น
ศาลฎีกาเห็นว่า แม้จำเลยจะยอมรับผิดในเงิน ๕,๐๐๐ บาทแต่จำเลยก็ไม่ได้นำมาวางศาลเพื่อให้โจทก์รับไป จำเลยจึงต้องรับผิดเสียดอกเบี้ย
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
