เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่าจำเลยกะชากสร้อยจากคอ ส.ในขณะที่ ส.ยืนเผลอตัวอยู่สร้อยขาดติดอยู่กับเสื้อเจ้าทรัพย์ท่อนหนึ่งและตกลงที่พื้นดินระหว่าง ส.กับจำเลยท่อนหนึ่ง เมื่อจำเลยกะชากสร้อยคอแล้วได้ยืนเฉยอยู่หาได้วิ่งหนีไม่ จนกะทั่งถูกจับได้ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลล่างทั้งสองว่า การที่จำเลยกะชากสร้อยคอเขาแล้วยืนอยู่เฉย ๆ ไม่วิ่งหนีไม่เรียกว่าเป็นความผิดฐานวิ่งราวทรัพย์ ตามม.๒๙๗ อีกประการหนึ่งปรากฎว่าสร้อยที่จำเลยกะชากท่อนหนึ่งตกอยู่ในเสื้อเจ้าทรัพย์ อีกท่อนหนึ่งตกลงที่พื้นดิน จำเลยยังเก็บไม่ได้ ก็พอดีถูกจับ จึงไม่เรียกว่าเป็นความผิดสำเร็จ จำเลยคงมีผิดฐานพยายามลักทรัพย์ ตามมาตรา ๒๘๘-๖๐
