คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกบุกรุกที่นาของโจทก์
โจทก์ฟ้องหาว่าบุกรุกแต่ศาลยกฟ้องขอให้บังคับไม่ให้จำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้อง จำเลยต่อสู้ว่า ที่นาพิพาทเป็นของจำเลย คดีโจทก์ขาดอายุความโจทก์ฟ้องคดีอาญา ศาลพิพากษายกฟ้อง โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องทางแพ่งอีก
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าโจทก์มีอำนาจฟ้อง ที่พิพาทเป็นของโจทก์ พิพากษาไม่ให้จำเลยและบริวารเข้าเกี่ยวข้อง
จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยเป็นเจ้าของครอบครองที่พิพาท พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ได้ความว่าโจทก์เคยฟ้องจำเลยกล่าวหาว่าบุกรุกที่พิพาทแปลงนี้เป็นคดีอาญา ศาลพิพากษายกฟ้อง คดีถึงที่สุดแล้ว ตามคดีแดงที่ ๔๓/๒๕๑๒ของศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช ศาลฎีกาพิเคราะห์คำพิพากษาในคดีอาญาดังกล่าวแล้ว เห็นว่าคำพิพากษามิได้ชี้ขาดว่าที่พิพาทเป็นของใคร เป็นแต่กล่าวสรุปว่าเมื่อข้อเท็จจริงยังฟังเป็นยุติไม่ได้ว่าเป็นที่ดินของโจทก์และจำเลยอ้างว่าได้ที่พิพาทมาโดยซื้อมาจากนายวัน ทองอนันต์ มูลคดีเป็นเรื่องแย่งสิทธิในที่ดิน ซึ่งเป็นเรื่องที่จะต้องว่ากล่าวกันในทางแพ่งจึงยกฟ้องดังนี้ โจทก์ย่อมมีอำนาจฟ้องคดีนี้ เพราะประเด็นที่ว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์หรือไม่ คำพิพากษาในคดีอาญายังมิได้วินิจฉัย ในข้อเท็จจริง ศาลฎีกาฟังว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์ครอบครองมา
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
