คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เดิมจำเลยเป็นเจ้าของที่ดินโฉนดเลขที่ 1189 เนื้อที่ประมาณ36 ไร่เศษ ที่ดินแปลงนี้มีที่งอกริมตลิ่ง เนื้อที่ประมาณ 1 ไร่ 3 งาน 64 ตารางวา เมื่อวันที่ 25 กันยายน 2516 จำเลยขายที่ดินแปลงดังกล่าวรวมทั้งที่งอกริมตลิ่งให้นายเชาว์ วันที่ 16 ธันวาคม 2516 นายเชาว์โอนที่ดินพร้อมที่งอกริมตลิ่งให้โจทก์ ครั้นวันที่ 6 สิงหาคม 2518 จำเลยไปยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานที่ดินอ้างว่าจำเลยเป็นเจ้าของที่งอกริมตลิ่งดังกล่าว ขอให้เจ้าพนักงานที่ดินดำเนินการรังวัดที่งอกริมตลิ่งเพื่อออกโฉนด โจทก์คัดค้านจำเลยคงยืนยันให้เจ้าพนักงานที่ดินดำเนินการตามคำขอของจำเลยต่อไปวันที่ 21 กันยายน 2519 โจทก์ จึงขอให้เจ้าพนักงานที่ดินออกโฉนดที่ดินที่งอกริมตลิ่งดังกล่าวแล้วเป็นของโจทก์บ้าง
เจ้าพนักงานที่ดินไม่อาจดำเนินการให้ได้ เพราะจำเลยยื่นคำขอให้ออกโฉนดที่ดินแปลงเดียวกันนี้ไว้ก่อน เจ้าพนักงานที่ดินจะดำเนินการให้โจทก์ได้ก็ต่อเมื่อจำเลยได้เพิกถอนคำขอของจำเลยเสียก่อนโจทก์จึงฟ้องขอให้บังคับจำเลยไปขอเพิกถอนการขอออกโฉนดและรังวัดเพื่อออกโฉนดที่ดินที่งอกริมตลิ่งของที่ดินโฉนดที่ 1189 ที่กล่าวแล้ว ถ้าจำเลยไม่ไปขอให้ถือเอาคำพิพากษาเป็นการแสดงเจตนาแทนจำเลยให้การว่า จำเลยขายเฉพาะที่ดินตามโฉนดให้แก่นายเชาว์ ที่ดินนอกเขตโฉนดจำเลยไม่ได้ขายด้วย จำเลยได้กรรมสิทธิ์ในที่ดินเขตโฉนดของโจทก์จำเลยจึงมีสิทธิยื่นคำขอออกโฉนดที่ดินได้ โจทก์ไม่มีสิทธิขอออกโฉนดในที่ดินพิพาทไม่มีสิทธิให้เจ้าพนักงานที่ดินเพิกถอนการขอออกโฉนดและการรังวัดเพื่อออกโฉนดที่ดินของจำเลยศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยไปขอเพิกถอนการขอออกโฉนดและรังวัดเพื่อออกโฉนดที่ดินของจำเลยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การที่จำเลยยื่นคำขอออกโฉนดที่ดินพิพาทก่อนโจทก์ถือไม่ได้ว่าเป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 55 โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยขายที่ดินโฉนดเลขที่ 1189 ตามฟ้อง และที่งอกริมตลิ่งคือที่พิพาทให้นายเชาว์ และนายเชาว์โอนที่ดินนั้นรวมทั้งที่พิพาทให้โจทก์ การที่จำเลยยื่นคำขอรังวัดออกโฉนดที่ดินสำหรับที่พิพาทโดยแจ้งว่าจำเลยเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินที่งอกริมตลิ่งอันเป็นที่พิพาท ย่อมถือได้ว่าเป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ โจทก์มีสิทธิฟ้องเพื่อห้ามมิให้จำเลยรบกวนขัดขวางหรือกระทำการใด อันแสดงว่าเป็นการโต้แย้งสิทธิของโจทก์ในที่พิพาทได้ เพราะเจ้าของทรัพย์สินย่อมมีสิทธิขัดขวาง มิให้ผู้อื่นสอดเข้าเกี่ยวข้องกับทรัพย์สินนั้นโดยมิชอบด้วยกฎหมายพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิพากษาใหม่
