คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยโจทก์ไม่มีความผิด ไม่จ่ายค่าชดเชยตามกฎหมาย ขอให้ศาลพิพากษาบังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์
จำเลยให้การว่า โจทก์ทำผิดกฎและระเบียบของจำเลยทำให้ทรัพย์สินของจำเลยเสียหาย โจทก์ไม่พยายามทำงานให้เต็มความสามารถและรายงานเกี่ยวกับการปฏิบัติงานเป็นเท็จต่อผู้บังคับบัญชา ซึ่งจำเลยได้ตักเตือนเป็นหนังสือแล้ว จำเลยจึงมีสิทธิเลิกจ้างโจทก์ได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยขอให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลแรงงานกลางสืบพยานโจทก์เสร็จแล้วงดสืบพยานจำเลยโดยอ้างว่าจำเลยมิได้ยื่นบัญชีระบุพยานภายในกำหนด พิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า แม้ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานกลางและวิธีพิจารณาคดีแรงงานฯ มาตรา ๔๔ จะให้อำนาจศาลแรงงานที่จะกำหนดให้คู่ความยื่นบัญชีระบุพยานภายในระยะเวลาเท่าใดก็ได้ตามที่เห็นสมควร แต่กรณีที่ศาลแรงงานกลางจะกำหนดให้คู่ความฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดปฏิบัติตามภายในระยะเวลาที่กำหนดนอกเหนือจากที่บัญญัติไว้ในกฎหมาย จำต้องกำหนดระยะเวลาให้ชัดแจ้งและแน่นอนคดีนี้เมื่อศาลแรงงานกลางกำหนดนัดสืบพยานโจทก์แล้วได้สั่งให้คู่ความยื่นบัญชีระบุพยานก่อนวันนัดโดยมิได้กำหนดให้ยื่นก่อนวันนัดแรก ดังนั้น จึงเป็นที่เข้าใจกันว่าศาลแรงงานกลางสั่งให้ยื่นบัญชีระบุพยานก่อนวันนัดสืบพยานซึ่งจะมีการสืบพยานกันจริง ๆมิได้หมายความว่าต้องยื่นก่อนวันนัดสืบพยานโจทก์นัดแรกโดยไม่คำนึงว่าในวันนัดจะได้สืบพยานโจทก์กันจริงหรือไม่
เมื่อในวันนัดสืบพยานโจทก์นัดแรกศาลแรงงานกลางมิได้สืบพยานโจทก์ตามที่นัดไว้ เพราะได้อนุญาตให้เลื่อนไปนัดสืบพยานโจทก์ในนัดต่อไป จำเลยย่อมมีสิทธิยื่นบัญชีระบุพยานก่อนวันนัดสืบพยานโจทก์นัดต่อไปโดยไม่จำต้องยื่นคำร้องขออนุญาต การที่จำเลยยื่นบัญชีระบุพยานไว้ก่อนวันนัดสืบพยานโจทก์นัดต่อไปถือว่าได้ปฏิบัติตามคำสั่งศาลแรงงานกลางโดยชอบแล้ว จำต้องรับบัญชีระบุพยานของจำเลยที่ศาลแรงงานกลางไม่รับบัญชีระบุพยานของจำเลยนั้น ไม่ต้องด้วยความเห็นของศาลฎีกา
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ให้รับบัญชีระบุพยานของจำเลยและให้ศาลแรงงานกลางดำเนินการสืบพยานของจำเลยแล้วพิพากษาใหม่
