คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยกับพวกอีกหนึ่งคนที่หลบหนีได้ร่วมกันบุกรุกเข้าไปในเคหะสถานและใช้มีดแทงฆ่าสุกรของโจทก์ตาย ๑ ตัว ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๖๔, ๓๖๕, ๓๕๘, ๘๓ ศาลไต่สวนมูลฟ้องแล้วสั่งคดีมีมูล ประทับฟ้อง
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า สิทธินำคดีอาญามาฟ้องระงับไปแล้ว พิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าข้อหาตามมาตรา ๓๖๕ ไม่อยู่ในอำนาจของศาลชั้นต้นซึ่งเป็นศาลแขวง พิพากษาแก้ว่า ให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้นเฉพาะที่เกี่ยวกับข้อหาบุกรุกตามมาตรา ๓๖๕ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่จำเลยบุกรุกเข้าไปในบริเวณบ้านอันเป็นเคหะสถานและฆ่าสุกรของโจทก์นั้น เป็นการกระทำที่ประสงค์ต่อผลในการลักสุกรหรือฆ่าสุกร การกระทำของจำเลยจึงเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท เมื่อปรากฏว่าจำเลยถูกฟ้องเกี่ยวกับการกระทำครั้งเดียวกันนี้ในข้อหาพยายามลักทรัพย์ (สุกร) และศาลได้มีคำพิพากษาเสร็จเด็ดขาดในความผิดซึ่งได้ฟ้องแล้ว แม้โจทก์จะได้ยื่นฟ้องคดีไว้ก่อนคดีดังกล่าวก็ตาม แต่คดีที่อัยการฟ้องนั้นศาลได้มีคำพิพากษาก่อน สิทธิของโจทก์ที่ได้ฟ้องไว้แล้วย่อมระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๓๙ (๔)
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
