คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้สืบเนื่องมาจากนายประกันผิดสัญญาประกันส่งตัวผู้ต้องหาต่อศาลไม่ได้ ศาลจังหวัดร้อยเอ็ดสั่งปรับนายประกันเป็นเงิน 50,000 บาทนายประกันยื่นคำร้องขอลดค่าปรับ ศาลจังหวัดร้อยเอ็ดสั่งไม่มีเหตุสมควรลดให้ นายประกันอุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน นายประกันฎีกาต่อมาแล้วขอถอนฎีกา ศาลฎีกาสั่งอนุญาต ต่อมานายประกันยื่นคำร้องต่อศาลจังหวัดร้อยเอ็ดขอลดค่าปรับอีกอ้างเหตุว่าส่งตัวผู้ต้องหาต่อศาลได้จนศาลดำเนินคดีเสร็จสิ้นไปแล้วศาลจังหวัดร้อยเอ็ดสั่งลดค่าปรับ คงให้ปรับนายประกัน 2,500 บาทพนักงานอัยการจังหวัดร้อยเอ็ดอุทธรณ์ว่า ศาลจังหวัดร้อยเอ็ดไม่มีอำนาจสั่งลดค่าปรับเป็นการเปลี่ยนแปลงคำสั่งหรือคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ถึงที่สุดแล้ว นับแต่วันที่ศาลฎีกามีคำสั่งจำหน่ายคดีศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ฎีกาของนายประกันที่ศาลฎีกาสั่งจำหน่ายเป็นเรื่องนายประกันขอลดค่าปรับโดยเหตุศาลสั่งปรับหนักเกินไปซึ่งในขณะนั้นนายประกันยังส่งตัวผู้ต้องหาให้ศาลยังไม่ได้แต่ครั้งหลังนี้เป็นเหตุใหม่
เหตุที่จะวินิจฉัยในคำร้องที่ยื่นใหม่แตกต่างกับคำร้องครั้งก่อนคำสั่งลดค่าปรับของศาลจังหวัดร้อยเอ็ด จึงเป็นคำสั่งที่ชอบ ยกอุทธรณ์ผู้ร้องพนักงานอัยการจังหวัดร้อยเอ็ดฎีกาต่อมาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อนายประกันส่งตัวผู้ต้องหาตามสัญญาประกันไม่ได้ เป็นการผิดสัญญาประกันต่อศาล แม้ศาลจะได้สั่งปรับนายประกัน คดีถึงที่สุดแล้วก็ตาม เมื่อนายประกันนำผู้ต้องหามาส่งศาลได้ภายหลัง ก็ไม่มีข้อห้ามมิให้นายประกันมาร้องขอลดหย่อนค่าปรับ และเมื่อศาลชั้นต้นสั่งประการใด ก็เป็นการที่ศาลชั้นต้นสั่งบังคับตามสัญญาประกันตามอำนาจในมาตรา 119 แห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา นั่นเอง ฉะนั้น การที่ศาลจังหวัดร้อยเอ็ดมีคำสั่งให้ลดค่าปรับนายประกันลง จึงมีอำนาจที่จะสั่งได้ตามบทกฎหมายดังกล่าว ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
