คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ จำเลยต่อสู้ว่ากระทำโดยป้องกัน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยป้องกันทรัพย์เกินสมควรแก่เหตุ พิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๔๙
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าทางพิจารณาฟังได้ว่านายคงกับพวกอีกสองคนเข้าไปลักแตงในไร่ของจำเลย และน่าเชื่อว่าเหตุได้เกิดขึ้นในเวลาค่ำมืดแล้ว ขณะจำเลยฟันลงไปจำเลยหาได้รู้ว่าผู้ร้ายเป็นใครไม่ ทั้งปรากฎว่านายคงมีมีดติดตัวในขณะเกิดเหตุ จำเลยได้กระทำลงในขณะเผชิญภัยโดยประจันหน้ากับผู้ร้ายถึง ๓ คน ซึ่งกำลังลักทรัพย์ของจำเลยอยู่ในที่มืดเช่นนี้ จะว่าจำเลยกระทำเกินไปกว่าเหตุยังมิได้ ศาลอุทธรณ์พิพากษาชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
