คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยปลอมลายมือชื่อ ต. ขอให้ลงโทษตามกฎหมาย ก่อนที่โจทก์ฟ้องคดีนี้ ๓-๔ เดือน จำเลยได้รับสารภาพตรงตามฟ้องนี้ต่อหน้ากรมการอำเภอที่บ้าน ต. และในชั้นศาลเดิมจำเลยก็รับว่าได้ลงลายมือชื่อในคำรับนั้นจริง โดย ต.ชักจูงใจให้รับ จึงมีปัญหาว่าคำรับสารภาพเช่นนี้ จะมีน้ำหนักควรเชื่อได้เพียงใด ศาลเดิมตัดสินให้จำคุกจำเลย ๓ ปี ๖ เดือน ตาม ม. ๒๒๔
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ศาลไม่ควรจะรับคำรับสารภาพของจำเลยไว้เปนพะยาน จึงตัดสินกลับให้ยกฟ้องโจทก์ ปล่อยจำเลย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า คำรับของจำเลยฟังเปนพะยานหลักฐานได้ เพราะพะยานที่อยู่รู้เห็นในขณะที่จำเลยให้การ และได้จดบันทึกเปนลายลักษณอักษรและเมื่อจำเลยลงลายมือชื่อไว้นั้นมาเบิกความเปนพะยานต่อศาล จึงตัดสินให้ย้อนสำนวนไปให้ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยใหม่ โดยอาศัยคำรับนี้ประกอบกับหลักฐานอื่น แล้วตัดสินตามรูปคดี
