คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอแบ่งมรดกของบิดามารดาจากจำเลยที่ ๑, จำเลยที่ ๒ คดีมีปัญหาเฉพาะเรือนพิพาทหมาย ๔ ซึ่งปลูกอยู่ในที่ดินมรดกหมายเลข ๑
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าเรือนพิพาท ผู้ตายยกให้จำเลยที่ ๒ แล้วก่อนตายจึงไม่ใช่มรดก
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเรือนพิพาทเป็นอสังหาริมทรัพย์การยกให้ด้วยปากเปล่าไม่สมบูรณ์ จึงพิพากษาแก้ให้เอาเรือนพิพาทมาแบ่งเป็นมรดกด้วย จำเลยที่ ๒ ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าเรือนพิพาทปลูกอยู่ในที่ดินหมายเลข ๑ มาแล้วแต่เดิม และยังคงอยู่ตลอดมาจนบัดนี้จึงเป็นทรัพย์ที่ติดที่ดินและเป็นส่วนควบของที่ดินตาาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา ๑๐๗ ซึ่งเป็นอสังหาริมทรัพย์ตามกฎหมาย การยกให้ด้วยปากเปล่าจึงไม่สมบูรณ์กรรมสิทธิยังไม่ตกเป็นของจำเลยที่ ๒ และยังคงเป็นทรัพย์มรดกติดไปกับที่ดินหมายเลข ๑ แม้ในทางครอบครองจำเลยก็ครอบครองยังไม่ถึง ๑๐ ปี จึงยังไม่ได้กรรมสิทธิ
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
