คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า จำเลยลักกะเป๋าหนังใส่สตางค์ซึ่งมีธนบัตร์แลสตางค์อยู่รวม ๖ บาท ๖๐ สตางค์ โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๒๙๕ โดยกล่าวว่าจำเลยพาเอาสิ่งที่บรรจุทรัพย์ไปตาม ม.๒๙๓ ข้อ ๕
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตาม ม.๒๙๓ ข้อ ๕ หมายถึงว่าเป็นสิ่งที่เก็บทรัพย์เพื่อป้องกันภยันตราย เห็นว่ากะเป๋าหนังในคดีนี้ไม่ใช่สิ่งป้องกันภยันตรายตาม ม.๒๙๓ ข้อ ๕ จำเลยจึงยังไม่มีผิดตาม ม.๒๙๕
